Nieuwsarchief

Laatste nieuws

Dit zijn de laatste 3 nieuwsberichten.


16-6-2004 In oranje shirt tussen de Duitsers Henri
Hier maar integraal het artikel uit het AD (je moet je anders registreren, dat is weer gratis, maar teveel werk ;-) )

Ik wordt altijd gelukkig als ik dit soort artikelen lees, dan wordt ik echt blij, en dan hoop ik ook dat het echt zo is.....

_____
In oranje shirt tussen de Duitsers
Door Eddy van der Ley

Je pontificaal onder Duitsers mengen, gehuld in een oranje Holland-shirt, op de dag van Nederland-Duitsland.

Het lijkt een door overmoed ingegeven flirt met het noodlot, maar dat valt mee. Een bezoek aan Düsseldorf levert vrienden voor het leven op, helemáál na de 1-1. ,,Kom, we drinken er nog een paar. Op een weerzien in de finale.''

,,So ein Tag, so wunderschön wie heute.'' De avond van Nederland-Duitsland is nog jong en vol beloften, maar in hartje Düsseldorf nemen 15 brallende Duitsers vast een voorschot op de Duitse zege. Dat de euforie is opgelaaid door de entree van een Nederlandse opportunist in een oranje shirt? ,,Dat is juist mooi'', zegt barkeeper Frank. ,,Dan hebben we tenminste iemand tegen wie we aan kunnen zeiken. Zeg maar een gemeenschappelijke vijand.'' Oei. Als pispaal fungeren voor een groepje lollige Duitsers, het is niet de meest benijdenswaardige rol in het leven van een mens. Hopen maar op een stevige repliek van de Nederlandse voetballers, maar de Duitse openingstreffer van Frings is een ernstige streep door de rekening.

,,Schade Holland, alles ist vorbei.'' De Duitse supporters richten hun vocale pijlen massaal op die ene, arme Hollander, die steeds witter wegtrekt, maar die kort voor tijd - door toedoen van Van Nistelrooy - uit zijn isolement wordt bevrijd. De handen worden ineengeslagen. ,,Nu moeten we samen de Tsjechen pakken'', klinkt het eensgezind.

Voor én tijdens Nederland-Duitsland woedt in café Brandenburg in Düsseldorf een verbale veldslag met een overwegend humoristische ondertoon. Als enige 'Kaaskop' probeer ik het Nederlandse voetbal met alle macht te romantiseren, maar de pogingen stranden op een muur van harde feiten. Steeds weer wijzen de Duitsers op de schier onafzienbare reeks van Duitse WK- en EK-titels. ,,Jullie voetballen soms best aardig'', zegt de barkeeper quasi-vergoelijkend. ,,Maar jullie winnen alleen nooit. Weet je waar de letters NL op jullie auto's voor staan? Nee? Nou, Niederlage. Hahaha.'' Leuk.

Ik voel me als een non in een stripteasebar, als een socialist op een VVD-congres. ,,Wacht maar tot vanavond laat'', is mijn enige steekhoudende repliek. ,,Dan zal alles anders zijn.'' Hoop ik. Tegen beter weten in?

De stemming in de cafés is allesbehalve symptomatisch voor de sfeer op straat. Op 'de dag van de waarheid' doet in Duitsland vrijwel niets denken aan de voetbalklassieker, in schrille tegenstelling tot de gekte in Nederland. ,,Dat heeft duidelijk te maken met de geschiedenis'', weet Malte Wienbreier, uitbater van café Llustwandell. ,,Duitsers zijn het zat om nationalistisch aandoende uitingen maar steeds weer te moeten verdedigen of te moeten uitleggen. Dan maar liever niet. In de stadions, huiskamers en cafés komt de jubel wél tot uiting. Daar mág het nog.'' Aan kunstmatig opgeklopte haat doen Duitsers al helemaal niet. Wie zich in de metropool Düsseldorf op straat waagt in een oranje shirt, krijgt óf een vriendelijke blik toegeworpen óf ongevraagd een prognose ingefluisterd. Van overdreven chauvinisme is geen enkele sprake: de meeste Duitsers tenderen zelfs naar een Nederlandse zege. ,,De beste moet winnen'', is een andere, veelgehoorde opmerking. Nee, het door Bild-zeitung opgepookte anti-Holland-vuurtje is onder het Duitse volk zelfs geen waakvlam. Bakkerij Hinkel doet nog wel een vriendelijke poging, door een uit brood opgetrokken versie van Nederland-Duitsland te larderen met een 7-0 ruststand in Duits voordeel, maar navraag bij de verkoopster leert dat 'Nederland best mag winnen'. En de zusjes Andrea en Maike Koelmann hebben de Duitse driekleur weliswaar aan hun balkon gehangen, maar dat zegt niets over hun onderbuikgevoel. ,,Het maakt me niet uit wie er wint, we komen elkaar toch wel weer tegen in de finale'', knipoogt Maike.

Artikel AD