woensdag 9 februari 2000

 

Hehe, dis voor het eerst dat ik weer een tijd heb om te schrijven. Het is nu al over de helft van de week heen, en deze middag konden we voor het eerst niet boarden. Het waaide zo hard dat alle liften er mee gestopt zijn. Gisteren regende het nog, maar ’s nachts is dat over gegaan in sneeuwen en nu ligt er weer een vers pak, waar we vanochtend al van genoten hebben. Het zicht was nog slecht, en het sneeuwd nu nog steeds, maar die momenten dat we door de diepe sneeuw heen konden boarden was fantastisch! De hele vakantie is trouwens geweldig. Gezellige mensen, zon, redelijk (en nu heel goede) sneeuw, en eigenlijk alles loopt lekker. Ik zit nu in de lounge en het is bijna half vijf. Vijf uur gaat het kantoor open en dan kan ik de emails die ik geschreven heb versturen. Er is namelijk geen telefoon op de kamer en de enige manier om op het internet te komen is via de faxlijn van het kantoor, en daar wacht ik nu op. Naast me zitten twee mannen op een contra-bas en een saxofoon te spelen en het is wat druk omdat niemand dus kan skieen. Skieers hebben het zowieso niet echt toppie omdat de diepe sneeuw voor hun zwaar is. Voor snowboarders wordt het juist gemakkelijker en o zo veel leuker. Michel heeft vandaag zijn eerste 360 graden jump gemaakt. En gisteren maakte ik onbedoeld een salto. Ik heb wel mijn digitale camera bij me, maar steeds geen zin om deze mee te nemen op de piste. De buiten foto’s moeten zodoende wachten todat Michel de foto’s ontwikkeld heeft en ik ze kan scannen.

 

Het is hier overigens heel mooi, de inval van het licht, de bergen met zo hier en daar wat wolken en mooie kleuren als de duister invalt. We hebben echt gebikkeld en ook ’s avonds zijn we nog actief en gaan we naar de disco van de club.

We zijn met club Med en dat betekent dat alles inclusief is, zelfs de bier en wijn tijdens het eten. Hier hebben we ook lunch en het eten is hier errug goed.

 

We hebben twee meisjes (van in de dertig) ontmoet waar we geregeld mee optrekken. Margo en Francine. Nu merk ik weer destemeer dat ik eigenlijk niet zo gemakkelijk in de omgang ben. Heel snel maak ik best wel bijdehante opmerkingen en dat wordt niet altijd in dank afgenomen (en terecht). Nu loopt er trouwens een muzikant langs die vreselijk op een weerwolf lijkt J. Bij club Med is het personeel trouwens erg onder de mensen. Gaan ook naar de disco en tijdens het eten zitten zij daar ook tussen de gasten te eten. Er loopt een meisje rond (een francaise) die Kika heet. Ze is vandaag jarig. Ik vind haar leuk en dat heb ik haar ook gezegd. Ze reageert daar ook leuk op en vanacht na twaalven kwam ze me nog even aanvliegen zodat ik haar kon feliciteren. Een paar Italianen van het personeel weten het ook en maken er (op een leuke manier) gein over. Niemand begrijpt trouwens dat ik het een leuke meid vind, ook Michel niet (en het personeel). Heb ik dan zo’n aparte smaak. Het is overigens niet dat ik wat met haar zo willen hoor! Ik vind het al gezellig om gewoon met haar te praten. Als ik zonodig iets ‘romantisch’ zou willen, zou dat niet moeilijk hier zijn, maar ik vind de gezelligheid voldoende. Er zijn niet zoveel Nederlanders, maar met degene die er zijn hebben we een leuk contact. Bij de uitleg over club Med zag ik een wat ouder stel met hun dochter van 32. Die had een kind bij haar en omdat we geen man zagen kwamen Michel en ik al snel tot de conclusie dat ze waarschijnlijk net gescheiden was en dat ze nu met haar ouders mee is, om zodoende toch wat afleiding te hebben. Ik vond het een leuke meid dus was de volgende dag meteen met haar ouders en haar een gesprek begonnen wat heel leuk en ontspannen liep. Haar vader heet Esra, zijzelf Moniek, en helaas J , ze was gewoon getrouwd, maar haar man had geen tijd om mee te gaan. Niettemin is het gezellig en zoals ik eerder aangaf; dat is wat telt. Misschien dat ik nog wel wat foto’s neem van de mensen waar ik over praat zodat ik ze je kan voorstellen (met hun toestemming uiteraard).

 

Dalijk gaan we nog apres skieen. Er is een leuke carroussel bar net op de piste naast het hotel en daar ‘doen’ we het elke namiddag.

 

Dan Margo en Francine: Twee aardige meiden die we de laatste dagen toch wel wat beter hebben leren kennen. Veel van de andere gasten denken nu dat we twee stellen zijn, en dat geeft een beetje een raar gevoel, aangezien we dat zeker niet zijn. Ik bedoel; het is gezellig, maar niet meer dan dat, of in ieder geval, zo voel ik het. Vandaag kon ik met trouwens niet goed inhouden met het gevolg dat ik steeds weer grenzen overschreid. Ik geef nog wel eens ongezouten m’n mening en af en toe denk ik bij mezelf ‘Had ik dat niet wat tactischer kunnen brengen?’. Maarja, zo ben ik nu eenmaal, en we kunnen niets anders zijn dan onszelf niet?

 

Oja, ook nog grappig. We komen drie jongen Nederlandse tegen (een stelletje en een vriend van dat stelletje). Die blijken in de zelfde straat te wonen als Michel! Als dat geen toeval is?

Zoveel wintersport bestemmingen, zoveel weken om weg te gaan, zoveel mensen die gaan, en zo weinig uit de straat van Michel (zoveel mensen wonen er niet), en dan kom je buren tegen. Nog stommer is: Dit is niet de eerste keer! In Kirchberg was onze reisleider iemand uit de straat van Michel.

Pfoe, krijg het even warm. Kika komt naast me staan en laat me schrikken (ze stond achter me mee te lezen). Ze is Frans, dus veel kan het niet zijn wat ze begrijpt J.

Tjee, dat ik verlegen wordt en niet weet wat ik moet zeggen! Jammer dat er taalbarierres zijn! Zij spreekt namelijk niet zo goed Engels. En wat moet ik zeggen? Gelukkig heeft ze het druk en ze is nu weer aan het werk. Ze moet achter de receptie en vanaf hier kan ik haar zien. Hmm, nog meer rede waarom ik me ineens niet meer zo op mijn gemak voel.

Het gevoel is in ieder geval goed, betekent dat ik toch nog verlegen en onzeker kan zijn, en eigenlijk is dat niet eens zo rot gevoel.

 

Michel komt nu net beneden, dus we gaan effe apres skieen. Ik rond het af en ga mijn email versturen. Het is al weer een aardig verhaal geworden.

Hopelijk is het morgen mooi weer, en kunnen we lekker door de diepe sneeuw razen. Als ik een top tien van leuke dingen op zou moeten stellen staat goede sex natuurlijk op één (slecht sex komt uiteraard een paar plaatsen lager J), maar snowboarden door diepe sneeuw in de zon krijgt wel een 2e plaats, hihi.

 

Mischien dat ik later nog wel wat schrijf......

 

Henri

 

 

(zon 13 feb 2000)

 

Ik plaats dit nu wel. Maar er zijn een paar dingen wat anders. Kika is Italiaans! En dat is op zich erg positief!! We hebben adressen uitgewisseld en wellicht zullen we elkaar in April zien als je klaar is met de winter club Med. Hier zijn alvast drie foto’s, er komen er meer, maar die moet ik nog inscannen (van het boarden enzo).

 

Ik zal meer over de vakantie schrijven, want (voor mij) was het een hele speciale vakantie, en zijn er heel wat dingen gebeurd. En ook de dip die ik kreeg toen ik thuis kwam en er was niemand. Da’s ook wel logisch, maar voor mij was dit de eerste keer....

 

Henri

(whatch the following days...)

 

 

De chef van het Club Med dorp.

 

 

Kika....

 

Francine en Margo