Zondag 20 februari 2000

 

Tss, tijd vliegt voorbij. Ik heb wintersport foto’s gezien, maar kan ze helaas nog niet inscannen. Dat komt dus nog wel.

 

Vandaag het huis schoon gemaakt, gewinkeld in de stad, en op de boulevard geskate in de zon. Dalijk komen Dennis en Cindy en gaan we ergens wat eten op de boulevard. Een perfecte zondag dus. Lekker niets met werken te maken. Oja, en ik ben ook nog even langs mijn oma geweest waar ik mijn moeder en Gerard tegenkwam.

In de stad had ik een vreemde gewaarwording. Het was druk en ik zag zoveel verschillende mensen dat ik me erover verbaasde dat ik die ‘sensatie’ (gevoel) vergeten was. Het is heel moeilijk onder woorden te brengen, maar ik denk dat ik de laatste tijd zo weinig om me heen gekeken heb dat ik het vergeten was hoe het voelde. Klinkt wazig? Wil er wel verder op in gaan maar dan moet je me maar mailen of dit plaatsen op de Opinie pagina. (Klik daar op de Hyperlink!!).

 

Anyway, gisteravond ben ik met Mika en Clemence wat wezen eten en zijn we naar de Crazy Piano’s gegaan. Gezellig maar de Crazy Piano’s vind ik zo’n poppenkast. Mensen staan in de rij om binnen te komen. Binnen is het stampesvol. Entree is fl 15,- en dan moet je nog fl 1,50 per jas betalen. Binnen is er wat live muziek uit de jaren 70 enzo. Maar zulke tenten hou ik helemaal niet van.

Dan vind ik de baia nog leuker, echt.

 

Nou dan de valentijn story. Ik kreeg een anoniem valentijnsmailtje met een vage tekst. Heb er wel op gereageerd, maar kreeg het idee dat iemand me ‘beet’ wilde nemen. Ik weet nog niet wie ze is, en ze schijnt bij een klant van me te werken. Zoals je voor kan stellen BRAND ik van nieuwsgierigheid en eigenlijk wil ik niet zo nieuwsgierig zijn. Maarja, da’s nu de aard van het beestje. Meestal plaag ik meisjes door ze nieuwsgierig te maken en nu is the ‘joke on me.’ J

Door de mailjtes die we nu over en weer gestuurd hebben weet ik al wat meer, en is het me duidelijk dat het geen geintje is. De details laat ik achterwege, want misschien stelt ze daar helemaal geen prijs op dat ik dat zo schrijf. Tis in ieder geval wel spannend, maar juist dat probeer ik zo min mogelijk te laten merken.

 

Trouwens, op de Verhaaltjes pagina heb ik ‘History Repeats Itself’ geplaatst. Een verhaaltje van een jaar of twee geleden. En nee, het is GEEN autobiografie.

Binnenkort gaan er wat leuke dingen op mijn pagina gebeuren. Ik ben momenteel hulp organisaties op het net aan het zoeken en overal waar ik aan mee kan doen en kan sponseren doe ik. Daarnaast zal ikgegevens over deze organisaties op mijn pagina gaan plaatsen derhalve om zo mijn (kleine) steentje bij te dragen.

Er zit een grotere gedachte achter, maar dat schrijf ik later wel, als het werkt.

 

Het is nu kwart over tien en ik ben net terug van het eten met Cindy en Dennis. Cindy zoekt ander werk en nu hebben we net bij Verkerk een secretaresse nodig op de automatiserings-afdeling, dus morgen zal ik het voorstellen. We hebben trouwens gegeten op de boulevard bij de Columbus. Daar werkt Kamil, een gozer waar me zus zeven jaar verkering mee heeft gehad. Die had ik lang niet gezien, en ik heb beloofd van de week overdag eens langs te komen om wat bij te praten.

 

Ik moet nog wat emails beantwoorden, dus ik stop ermee. Het australie verhaal heeft weer wat vertraging opgelopen, en dat zal wel weer een maanden plan worden.....

 

Truste,

 

 

Henri