Dinsdag 16 mei 2000

 

Het is nu 2 uur ’s nachts en ik ben nog aan het werk op het hoofdkantoor van Verkerk. We zijn bezig met de Euro invoering. En jawel, dat gaat niet vlekkeloos, we komen er wel, maar het is niet gemakkelijk. De conversie is een extern programma dat niet door mij geschreven is, maar omdat mijn programma afhankelijk is van de gegevens uit het ene programma, moet ik wel controles uitvoeren op hun werk.

 

Nu moet ik ff wachten totdat ze de gegevens weer verwerkt hebben en kan ik hun werk weer controleren. We moeten klaar zijn voor zes uur ’s ochtends, want anders moeten we alles terug draaien en is groot deel van het werk van vannacht voor niets geweest. Nu ik moet wachten gebruik ik de tijd maar om te schrijven. Doordat ik geconcentreerd moet zijn ben ik totaal niet moe, terwijl het hier toch nog een 29 graden is.

 

Als ik nu naar Indonesie was gegaan, was hier echt de hel losgebroken. Namelijk de acceptatietesten leken wel goed te gaan, om twaalf uur was de conversie ‘geslaagd’. Toen ging mij programma zijn gewone werk doen, en die kwam met de waarschuwingen. Bij het uitzoeken van die waarschuwingen was het snel duidelijk dat de conversie geheel niet gelukt was.

 

Het is nu een paar uur later, en we hebben de 2 grote problemen gelokaliseerd. Ik zou graag uitleggen hoe het in elkaar steekt met ‘screenshots’ erbij en de beschrijving hoe we aan de conclusies zijn gekomen. Maar naast dat ik denk dat niemand het interessant vind (op een paar freaks na dan), is het nodeloos ingewikkeld en moeilijk goed uit te leggen.

 

De klokt tikt en voor zessen moeten we klaar zijn. Dan zal het al weer licht zijn als ik naar huis rij, en als ik echt geluk heb mag ik nog in de eerste file staan J. Niettemin horen deze ervaringen er ook bij.

 

Ik heb trouwens een heel gaaf weekend gehad. Vrijdagmiddag belde Cindy op of ik zin had om naar Keulen te gaan, Daam, Roy en een neef van Daam –Jasper- zouden er al zijn als we aankwamen. Ik zei meteen ja, een twee uur later zaten we samen in de auto opweg naar Keulen. Nooit geweten dat Duisters zo aardig konden zijn! Mooie stad ook trouwens. De hele nacht uit geweest en eigenlijk alleen maar goede sfeer gezien en weinig portiers of politie. Zeker de moeite waar om nog een keer te doen.

 

De volgende dag ontbeten en in de zon gezeten en halverwege de middag weer terug naar huis gereden om op het malieveld een pannekoek te eten en even later op het plein weer gezellig uit te gaan. Maar de magie van die avond daar voor was er niet, niettemin toch naar m’n zin gehad in Den Haag. Zondagmiddag geklommen met Mika en gelukkig ging dat beter dan de laatste keer.

 

Nu belde Cindy of we naar Londen gaan donderdag en vrijdag. Ik ben nog op zoek naar goedkoop pontje of vliegen. Daam heeft cursus in Londen, en ja, we willen hem daar niet alleen laten zitten ’s avonds.

 

Cindy is overigens een Indisch meisje dat ik nog niet zo lang ken via Daam en Jeff. Ze heeft verkering met Mathijs, en als je afvraagt of er iets meer is dan een nieuwe vriendschap zeg ik “Nee”. We hebben gewoon lol, en als je een nieuwe vriend ontdekt kan dat in het begin intensief zijn.

De laatste weken gebeuren er gewoon een hoop leuke dingen en ik moet zeggen dat ik me steeds vaker gelukkig voel. Komt ook wel door het goddelijke weer, maar ook door de leuke dingen die ik doe. Ik bedoel, het normale uitgaan vind ik al lang niet bijzonder meer, op een zondelinge avond na.

 

Ik moet weer ff aan het werk, brei er een punt aan.

 

Oja, de laatste tijd speel ik weer veel Age of Empires. En Marcel en ik hebben twee Duitse maatjes gevonden, Earl_Eazton en Princess_Anika. We spelen in teams tegen elkaar en we zijn erg aan elkaar gewaagd. Leuk zo’n internationale band door een spelletje. Beide hebben overigens een internetpagina, en als ik ze beter leer kennen zal ik de URL’s in mijn dagboek plaatsen.

 

Bye for now,

 

Henri