Dinsdag 7 november 2000

 

Het is feest :-) !!

 

Mijn dagboek heeft zijn eerste jaar overleefd. Vorig jaar op 7 november plaatste ik mijn eerste dag (zie onderaan de pagina).

 

Nou had ik al een paar dagen na zitten denken over wat ik zou schrijven. Meerdere scenario’s zijn aan mijn oog der fantasie voorbij getrokken, maar zonet heb ik een boze brief naar Lekturama gestuurd, en at ik pas om kwart over negen ’s avonds, nadat ik mijn eerste bord eten op de grond heb heb laten vallen :-(

 

Soms zijn er van die dagen dat er meer dingen mis dan goed gaan. Ook op mijn werk. Morgen moet de software die ik gemaakt heb getest worden, maar het is nog niet af. Niet dat ik daar wat aan kan doen, maar ik vind het wel vervelend. Eigenlijk vind ik de dagen uberhaupt vervelend. Ik sta elke dag uren in de file en ’s avonds als ik thuis kom is mijn avond al zo’n beetje om. Dit is overigens een bui hoor! Verders voel ik me prima.

 

Malinka is echt een schatje, en de laatste week was voor haar best even lastig. Het huis, de verantwoordelijkheid, elke avond koken (ook voor haar broertje en mij), huiswerk enzo. Zaterdag had ik haar ouders weer opgehaald en zondag waren dus voor het eerst weer alleen echt samen, en was het helemaal goed! Het was lekker weer. ’s Ochtends had ik al over het strand gelopen, en in de middag zijn we samen naar de begraafplaats van haar groot-ouders in Wateringen gegaan, daarna door naar mijn huis (for the right reasons) en Raymond had ook over het strand gelopen en kwam aan het eind van de dag even een bakkie doen. Simpel en gezellig. In de avond nog voor Malinka gekookt (vaste prik op zondag) en haar laat naar huis gebracht…

 

Guess what!! Mijn zwessie gaat trouwen. Jorg –haar vriend- heeft haar dit weekend gevraagd. Ik heb het idee dat ze de dingen heel officieel gaan doen, dus zal ik dat ook van dichtbij meemaken.

 

Ik heb de laatste weken ook weer na zitten te denken (filosoferen noemen ze dat), toen ik begon met m’n dagboek wijde ik er vaak stukken aan, maar de laatste maanden is daar weinig van gekomen.

 

Één van de dingen waar ik over nadacht is kinderen. Er wordt wel eens gezegd dat het een hele bewuste keuze moet zijn, en dat is ook zo. Maar wees eens eerlijk. Als je voor kinderen kiest, doe je dat voor jezelf. Voor je eigen geluk bedoel ik. Natuurlijk zal je ze al je liefde geven, maar je doet het voor je eigen geluk. En als je dat doortrekt, doe je eigenlijk alles in je leven voor jezelf. Zelfs als je het voor iemand anders doet, doe je het om jezelf er goed over te voelen, anders heb je immers geen motivatie om iets te doen. Dit is niet erg, sterker nog, je kan niet anders, en het is menselijk. Maar ik schrijf het omdat het iets is wat je moet begrijpen en zien, en als je het ziet kun je er vrede mee hebben en er meer van genieten.

 

Dus: Mijn dagboek schrijf ik omdat ik het leuk vind, ik er trots op ben en omdat ik het een leuk idee vind dat de hele wereld het kan lezen, maar ook om in ieder geval iets te schrijven.

 

M’n schatje is nu ook bij me, en haar ga ik even positieve aandacht geven <grin>

 

Henri