Maandag 26 februari 2001

 

Ken je de piramide van Maslov? Ik ga één dezer dagen op zoek naar zijn theorieen dus de dingen die ik nu hier schrijf zijn gebaseerd op wat ik over hem onthouden heb.

 

De piramide bestaat uit vijf lagen. Om een hogere laag te ‘bereiken’ moet je de onderliggende lagen als basis hebben. De onderste laag zijn je primaire levensbehoefte. De 2e laag de secundaire levensbehoefte, de 3e laag bestaat uit waardering en acceptatie van je omgeving, de vierde weet ik niet precies maar zal ongetwijfelt te maken hebben met de zekerheden in het leven, huwelijk, kinderen, etc. En de 5e laag en tevens de top is het ultieme doel als mens, namelijk de zelfontplooing.

Het is een theorie, en je moet de dingen niet al te letterlijk nemen, maar de onderliggende boodschap in mijn ogen is dat als je alles geregeld hebt in het leven en je staat ‘midden’ in de maatschappij, en je hebt alles op een rij dan ga je verder zoeken naar wat je leven voller maakt en (zeker voor mannen) zal dat zijn dat je jezelf verder wilt ontwikkelen. Kennis op wilt doen, beter in relaties zitten, je persoonlijkheid uitdiepen enzovoort.

 

Veel mensen zullen die vijfde laag waarschijnlijk nooit echt bereiken zoals Maslov dat bedoeld heeft, en dat maakt overigens ook niet uit. ‘Als je maar gelukkig bent’ is mijn credo, maar volgens Maslov zul je in de 5e laag het gelukkigst zijn, maar daar geloof ik dus niet in. Ignorance is Bliss.... God, I wish I had taken the blue pill… J

 

Maar hoe kom ik hier nu op?

 

Ik heb de laatste tijd weer een leerkick. Schaken, Squashen, Klimmen, Programmeren, Ontwerpen, Uitzoeken, het kan niet op. Altijd ben ik (zijn we) maar bezig onze lopende problemen op te lossen, en bezig met ‘als ik dat en dat nu voor elkaar heb, dan voel ik me lekker/zeker/gerust’. Op dit moment heb ik eigenlijk alles wat ik me wensen kan en eigenlijk geen problemen die accuut opgelost hoeven te worden. Toch voel ik het streven om maar snel weer nieuwe dingen te wensen, zodat ik me daar op kan storten. Of de vakantie waar ik naar uit kan kijken. Maar dat streven heb ik onderdrukt, en ik ben achterover gaan zitten met het idee ‘Ik ben klaar’. De doelen die ik mezelf gesteld heb zijn bereikt.

 

‘Maar wat nu?’

 

Toen ik jong was heb ik mezelf ten doel gesteld de wereld beter te maken. Dit heb ik ook afgesproken met mezelf en ‘God’ (ik geloof niet in God, maar daarover moet je maar de eerste dagen van mijn dagboek lezen). Als ik de middelen heb/krijg, zal ik ze aanwenden om goede dingen te doen voor de mensheid.

Nou, daar ben ik van terug gekomen. Niet alleen heb je dan een excuus om levenslang te streven (en hoef je nooit verder te denken dan dat doel), maar is het wel reeel? Ja en nee, maar die discussie ga ik nu niet voeren. Ik ga de vraag beantwoorden ‘maar wat nu?’.

En dan komt die zelfontplooing weer om de hoek kijken. Als je bezig bent je wensen in vervulling te laten gaan, je problemen op te lossen, dingen creeerd om naar uit te kijken, ben je eigenlijk niet bezig met bewuste zelfontplooing. Het is ook heel moeilijk om daar bewust mee bezig te zijn.

Maar nu is de tijd aangebroken juist dat te doen. En het resultaat is er.

 

De laatste tijd, toen ik besefte dat ik geen problemen had, kan ik me beter concentreren, neem ik informatie sneller in mijn op. Gisteren met squash was ik scherp als een mes, en toen besefte ik ook dat winnen een vermogen is, en dat vermogen telt harder dan het talent. Goed presteren is een inspanning van lichaam, maar nog meer van de geest. Het is een vermogen net als genialiteit een vermogen is. Begrijp me niet verkeerd, ik verlies nog steeds met squash (over de games heen), maar de verhouding verschuift. Overal waar je bewust tijd in steekt, en waarbij je je vermogen (van zelfontplooing) gebruikt, zal leiden tot ontwikkeling en dus verbetering en ook een lekker gevoel van vooruitgang. Nu is ontplooing meer dan training, en zou je die zelfontplooing ook moeten aanwenden een beter voller en prettiger mens te worden, maar het gaat verder en dus ook op spelgebied. Ik hou van spelletjes.

Klimmen is een ander voorbeeld. Ik ga vanavond met Mika klimmen en heb er zin in. We hebben een tijd gehad dat we stil stonden in onze ontwikkeling. Qua klimmen dan. Maar sinds een paar weken hebben we de keuze gemaakt beter te worden en daar bewust mee bezig te zijn. Nou, we merken het verschil! Ik heb dus ook zin in vanavond.

 

Dit weekend heb ik ook een schaakbord gekocht. Vrijdag had ik wat schaak-studie boeken geleend bij de bieb, maar zonder bord zijn die lessen niet te volgen. Dick heeft me geholpen voor het eerst een database online te krijgen op mijn eigen pagina. Het adres zal ik je geven als het eerste programmaatje naar behoren werkt.

 

 

Wat ik merk is dat – nu ik mij focus op ontwikkeling – ik veel meer op neem en ook steeds meer zin heb om nog meer te leren. Een leerkick zeg maar.

Vrijdag kwam Nicole nog langs omdat ik wat moest wijzigen op haar laptop. Toen ik daar mee bezig was, keek ze naar de Matrix. Vooral dat geluid vond ze zo goed dat ze helemaal op ging in de film. Gek dus dat geluid zo veel kan doen....

 

Ik moet weer aan het werk, maar wacht maar wat er de komende weken gaat komen op de pagina...