Dinsdag 5 Juni 2001

 

Wow! Motorweekend was top! Errug enerverend, levensbedreigend en zwaar. De laatste keer dat ik op een motor gereden heb was toen ik rij-examen had vorig jaar. Vrijdag was mijn probeer dagje, en zaterdagochtend begon het echte werk in een groep van zeven. De fotos zal ik zo snel mogelijk op mijn site plaatsen, maar dat zal wel niet voor volgende week gebeurd zijn.

 

Ons team bestond uit zes ervaren motorrijders naast mij als beginneling. Een korte beschrijving van de leden:

 

Gerard: Vader van Dennis, en had enige ook een (enorm grote) tourmotor net als ik. Altijd lachen, en vrolijk. Doet af en toe een verwoede zelfmoord poging door grote stukken vlees zonder te kauwen door te slikken.

Dennis: Zoon van Gerard. Grote mond, snelle motor, klein hart. Woont samen met Cindy die zelf ook bezig is met haar motorrijbewijs.

Michel: Ervaren bikkel. Squash en Snowboard maatje, woont ook in Scheveningen.

Patrick: Rijdt niet zo vaak. We allebei een motor gehuurd en heeft volgende week een blind date via de chat J

Ricardo: Nog grotere mond, nog kleinder hartje, heeft veel ervaring en jarenlang een motor maar was te lui om dat ding eindelijk een keer te maken. Heeft zijn motor overigens gesloopt toen hij een wheely maakte voor het Circus Theater in Scheveningen.

Danny: Goede vriend van Dennis. Ook erg ervaren, en vooral erg zuinig op zijn motor. Was snel in de hulpverlening toen Gerard stikte. Maar stikte zelf van Jaloezie omdat men meer naar de motor van Michel keken dan naar de zijne (just Kidding Danny :-> )

 

Anywayz. Zaterdag ochtend vertrokken om naar de Ardennen te gaan. Nix geboekt van te voren, en dus echt op de bonne-foi. Het was vreselijk kutweer en uiteindelijk bleek de drukte in de Ardennen mee te vallen en hadden we niet zo moeite met het vinden van een hotel (voor weinig).

 

De regen en mijn weinige motorervaring (en rijden in een groep) maakte het extra spannend. Aquaplanning was geen uitzondering en soms leed mijn motor een eigen leven. Zicht was soms minder dan vijftig meter en ik heb wat angstigfe momenten gehad. Mijn opluchting en vreugde was enorm toen we bij Namen de snelweg afgingen en de regen ophield. We werden getracteerd op een prachtig uitzicht en het was het eerste moment dat ik voelde dat het misschien wel een leuk idee was, zon motorweekend.

 

De Ardennen zijn heel mooi en op een motor maak je alles toch wat heftiger mee. Ach en de regen maakte het rijden wel wat moeilijker maar ik had goede kleding gehuurd. Alleen mijn schoenen waren niet waterdicht en ik heb dus drie dagen met natte voeten gereden. Kijk, ik kan een lange beschrijving maken maar dat nadert de werkelijkheid van geen kant. Je moet de fotos maar zien en je verbeelding laten spreken. De wind in je gezicht, de (duistere sfeer), het rijden tussen vrienden met het teamgevoel, en de spanning van het motorrijden zelf.

 

De eerste nacht hebben we geslapen in Rochefort. Mooi hotel, lieve mensen, goed eten en goedkoop.

Het inchecken was wel grappig. Er waren kamers voor 1 en voor 2 personen. Dus iemand moest dus alleen slapen. De selectievraag was: Wie wil er sjorren vanavond?. Het leuke van die vraag is dat het typisch Nederlands is. Nederlanders zijn ongelofelijk open tegen elkaar, en niemand kijkt raar op van zon vraag. Wellicht zit er een kern van waarheid in :->. Michel wilde wel alleen slapen (vrijwilliger) en meteen riep dat baas dat Marie hem even de kamer moest wijzen. We dachten allemaal hetzelfde. Die moest s avonds gaan presteren....

 

De volgende ochtend bij het ontbijt zei Michel dat ie slecht geslapen had. s Nachts was zijn deurkruk op een neer gegaan. Toen kon hij zn ogen er niet meer vanaf houden. Hij had op aanraden van Ricardo de deur op slot gedaan met de sleutel een kwart slag gedraaid in het slot (werk echt!).

 

Ik heb trouwens nergens last van gehad. Geen armpijn geen spierpijn, geen zadelpijn, niets. Maar dat was voornamelijk omdat ik een luxe tourmotor had en de andere meer een racemodel reden.

 

Doordat routeplannen niet goed ging hebben we vooral veel op de kaart gekeken. De 2e ochtend hadden we er vijftig kilometer opzitten toen we erachter kwamen dat we langs het hotel reden waar we die nacht geslapen hadden, hihi. (ik moet nu opschrijven dat Ricardo voorop reed)

 

De 2e dag was het weer een stuk beter. Iedereen had wat meer lef. Mijn topsnelheid die dag was een kleine 190 km per uur. Danny heeft de 260 gehaald en de rest er tussen in. In Spa is er een racecircuit, en toen we daar aan kwamen ging er net een motorrace beginnen. Heftig als je ziet hoe snel dat gaat. Vooral de start met 70 motoren was spectaculair. Gelukkig regende het nauwelijks. Hoewel dat af en toe veradelijk was. Natte bochten zijn een draak en soms reed je hard op een droog stuk en bleek de weg in de bocht toch nat te zijn. Met een kilometer of 100 per uur is dat spannend. Geloof me.

 

s Avonds sliepen we in een hotel in Limbourg bij een grote dam. Het hotel was een honderd jaar oud, en er was wat weinig restauratie gepleegd. Tijdens het slapen en omdraaien vielen er weleens planken onder je bed vandaan, laatjes bleven aan je hand hangen als je ze opendeed, en hele kastdeuren waren ontzet na eenmalig gebruik. Geen douche en toilet op de kamer en behang op het plafond (dit is overigens overal in Belgie, ik ben blij dat ik geen behanger ben).

 

Terugweg hebben wel heel ruim genomen. We zijn door Duitsland gegaan, hebben wat gedronken in Maastricht, zijn Belgie weer ingedoken en er bij Breda weer uit gekomen voor een laatste spurt naar huis. Meteen naar Malinka gegaan, maar ik was zo doodmoe dat ik half tien ben ingestort. God, er zijn weinig keren dat ik moeier ben geweest. Maar oh zo lekker.

Wat valt zon Golf Diesel dan weer tegen. Dikke stront door een trechter.

 

Elke keer als ik een motorrijder zie wil ik hem groeten, ben alleen zelf geen rijder meer dus ze doen nix terug.....