zondag 7 november 1999

 

Hoewel ik als ‘Open’ wordt beschouwd, denk ik zelf dat ik het tegendeel ben. Het wordt verward met mijn manier van mijn mening geven. En hoewel je mening wel iets over jezelf zegt, is het slechts één aspect van mijn ‘zijn’. En mijn gedachten, over hoe ik echt denk, heb ik nog nooit iemand verteld. Dat ga ik nu ook niet doen, maar het is een begin.

 

Na het squashen vandaag met Michel, was ik alleen nog even in de sauna gaan zitten, en toen kwam ik op de gedachte om een soort dagboek bij te houden en dit te plaatsen om mijn internet pagina. En als je dit ‘online’ leest, heb ik dat dus werkelijk gedaan.

Het idee wat ik heb, is om alles wat ik meemaak, denk, heb meegemaakt op te schrijven en dit dus openbaar beschikbaar te maken.

Ik denk dat het de moeite waard is te lezen. Dat is niet bescheiden, en dat ben ik dus ook niet. Naast mijn gedachten en belevenissen wil ik ook met mezelf een discussie aangaan. Vaak heb ik een mening over iets, en wil ik onderzoeken of mijn standpunt daarin wel goed is. Ook wil ik kwijt wat ik de laatste tijd heb uitgevreten.

 

Als je me wilt leren kennen: Start Reading.....

Maar mag ik je waarschuwen! Wat je leest kan je leven beinvloeden, kan je aan het denken zetten. Misschien begint er iets te groeien in je en het confronteren daarvan kan heel moeilijk zijn. In het boek ‘Way of the Peaceful warrior’ zegt een man die zichzelf Socrates noemt; “Better not begin, once begun... better end.”

 

Een bewust leven begint op een bepaald moment. Dat ga je jezelf levensvragen stellen. Als je eenmaal daaraan begonnen bent, kun je het maar beter uitzoeken en afmaken, want de fase daar tussenin is heel moeilijk, verwarrend en zwaar. Ik kan ook niet zeggen dat ik het afgemaakt heb, en vandaar dat ik een enorm onrustig leven leidt, waar ik vaak wel van kan genieten, maar vaak is het ook een draak. En dan twijfel je aan jezelf, en ik vraag me heel vaak af of ik wel goed doe, en waarom ik niet de dingen doe, waarvan ik gezworen heb dat ik ze zou doen.

 

In mijn persoonlijke band met God vroeg ik naar de middelen die ik nodig heb om de wereld een betere plaats te maken om te leven. Ik dacht daarbij aan ontwikkelingshulp en samenwerking.

Nou, de middelen heb ik gekregen, alleen ben ik nog niet begonnen mijn woord te houden.

Alles wat ik gevraagd heb, heb ik steeds gekregen. Waarom neem ik dan niet de noodzakelijke stappen in de goede richting, en leef ik alleen maar voor mezelf.

Nu zal ik je er niet mee vermoeien, maar geloof me. Ik kom erop terug.

 

Om mezelf eerst even goed voor te stellen. Mijn naam is Henri Koppen en ik ben vandaag zeventwintig jaar (15-12-1971). Ik woon in Scheveningen, werk voor mezelf als freelancer op automatiserings gebied, ben vrijgezel en ik hou van squashen, ji-jitsu, tai chi, paardrijden, klimmen, snowboarden, vrienden, computers, emailen, schrijven en filosofie. Big Brother van Veronica vond ik leuk totdat er zoveel mensen uit en in gingen dat het wel weer op een soap begint te lijken, en daar hou ik dus niet van. Mijn grootste angst is dat als ik veertig ben en in de spiegel kijk, ik mezelf afvraag wat ik nu met mijn leven heb gedaan en de conclusie moet trekken dat ik niets gedaan heb. In ieder geval niet de dingen die ik me had voorgenomen.

 

Ik moet nog wat facturen uitdraaien en naar klanten sturen en vanmiddag ga ik naar mijn tante Loukie die een film heeft van het trouwen van mijn halfzusje Judith in Minnesota, Amerika. Zij trouwde op 10 Oktober van dit jaar en ik kon er niet bij zijn. Maar, beloofd, ik ga snel verder met dit ‘project’.