dinsdag 9 november 1999

 

Eén ding is in ieder geval gelukt. Er komt een contract met de KPN. 24 uur per week, meer dan mijn gebruikelijke uurtarief en dus vrijheid zonder er geld bij in te hoeven leveren. Ik zal wel mijn best moeten doen om in de toekomst meer opdrachten van ze te krijgen. Op Interpay (zie gisteren) ben ik niet in gegaan omdat het toch te kort dag werd en ik de KPN meer zag zitten. Maar hier wil ik het niet over hebben.

 

Zoals ik mijn dagboek in gedachten heb bestaat het een beetje uit drie thema’s. Mijn leven, de dagelijkse dingen. Mijn verleden, hoe ben ik gekomen wat ik ben, en mijn gedachten. Hoe zie ik de wereld? Wel vandaag wil ik terug komen op mijn ‘persoonlijke band’ met God.

 

Ik geloof niet in God zoals God in de bijbel. Ik geloof niet in hem als een personage dat apart staat van de mensen en de natuur. Ik denk dat God een gezamelijk bewustzijn is. En niet alleen het bewustzijn van de mensen, maar ook de dieren, de materie in het algemeen, en het universum als geheel.

Hoe ik hierop kom zal ik proberen uit te leggen.

 

Alles en iedereen is aan elkaar verbonden door één gezamelijke kracht die alles in het heelal bindt, zwaartekracht. Planeten en de zon trekken elkaar aan, terwijl er niets is tussen de aarde en de zon (vacuum). Een zandkorrel op aarde ‘voelt’ dus een zandkorrel op de maan, ze trekken elkaar immers aan. Ze moeten dus weten van elkaars bestaan. Een steen weet natuurlijk niets, maar je begrijpt wat ik bedoel. Alles heeft dus met elkaar te maken en kan je niet als een los geheel zien.

Er zijn ook andere dingen aan de hand. Hoe vaak gebeuren nu niet toevalligheden. Je denkt aan iemand, en dezelfde dag belt diegene op. Of je wilt iets erg graag en opeens krijg je het. Maar ook dat verhaal van twee groepen apen die op twee eilanden leven. De ene groep apen begint na een paar maanden eten te wassen in het water. Ongeveer op hetzelfde tijdstip komen de apen op het andere eiland op hetzelfde idee.

Of ik neem me voor niet meer te roken, en prompt rook ik meer dan ooit tevoren. Of ik spreek met mezelf af om nooit meer met een meisje iets te beginnen die al een relatie heeft, en ja hoor, nog geen paar dagen later ontmoet ik iemand die dus in een relatie zit en alles gebeurd waarvan ik nog zo had voorgenomen dat niet te doen. Het gebeurd met een doel en een reden, en het is om ons te helpden.

Dit is mijn persoonlijke band met wat ik noem God. Soms praat ik in gedachten in mezelf, of tegen God, of tegen mezelf en hoop ik dat God meeluisterd. God is geen waarheid of een feit. Het is meer mijn eigen gedachten over het gevoel ‘God’. God kan voor iemand anders heel iets anders zijn. Het is geen ultieme waarheid. Het is mijn keuze het zo te zien. En ik weet dat er God is, de tijd voor mij van twijfelen is voorbij.

 

Ik geloof niet in religie, of in de kerk, of in de Islam of christendom. Noch in Boedhisme of Hindoeisme terwijl ik niet eens weet wat het werkelijk inhoud.

God, Allah, religie wordt misbruikt door mensen die zeggen er verstand van te hebben. Als je goed leeft en je omgeving een warm hart toedraagt, dan is dat voldoende. Een geloof voegt niets toe. Hoe kan men een geloof aanhangen en wiens naam er is gemoord? Hoe kunnen protestanten en katholieken nu elkaar naar het leven staan? Heeft maar één partij gelijk? Is de één goed en de ander fout? Zjn Hindoeisten fout omdat ze niet in het Christendom geloven? I don’t think so.

Je kan een goed mens zijn door goed te leven. Niet door het geloof wat je aanhangt. Snappen mensen niet dat het geloof misbruikt wordt om misdaden te rechtvaardigen? Ik keur geloof opzich niet af, ik geloof in vrijheid, maar fanatiek geloof is nooit goed en de uiteindelijke maatstaf zijn je daden.

Krijg je nu een beeld van wat ik geloof? Dat ik God niet als een hem of haar zie, en ook niet als een persoonlijkheid, maar meer als een aanwezig bewustzijn dat uit ons allen voortkomt.

 

Dit is voor de vuist weg geschreven, mijn gedachten zijn niet op één dag gevormd, maar zo door de tijd heen. Om mijn beweegredenen en gedachten te begrijpen zul je dit in je achterhoofd moeten houden.

 

Een paar kreten waar je over na kunt denken. Ik kom er de volgende dagen op terug:

 

 

Ik ben bezig een forum te maken waarop iedereen interactief kan reageren.

 

Jeffrey belt zonet, hij wil nog wat gaan drinken in Manus. Ik ben moe maar kan de verleiding niet weerstaan. Jaja, ik heb een slappe ruggegraat.

Zondag afgesproken met Natasja om haar homepage te gaan maken en op het Internet te plaatsen. Wie Natasja is leer je door de tijd wel......