Zondag 14 november 1999.

 

Het is half tien in de morgen en ik zit in mijn badjas wat dingen uit te proberen op de computer voor morgen. Je zult denken dat ik dan niet ben uitgeweest, maar helaas, ik ben dat wel. Ik heb dus lichtelijke hoofdpijn en dalijk moet ik squashen. Een weekend is echt veel te kort, want aan het eind van de middag moet ik naar Natasja in Utrecht om haar te helpen een homepage te maken, ik moet de huishouding nog doen, een database gedeeltje afronden voor een klant, en wat dingen testen voor de KPN waar ik nu een opdracht heb.

 

Vooral dat laatste vind ik op het moment het belangrijkste, aangezien ik daar maar twee weken heb om mijzelf te bewijzen. Lukt dat niet, dan is de opdracht voor mij waarschijnlijk over. Lukt het wel, dan win ik de ‘prijs’ en verzeker ik mijzelf een paar maanden leuk werken tegen een aangename vergoeding en maar drie dagen in de week, dus lekker veel mogelijkheden. Ik kwam er gisteren achter dat ik nog geen tien dagen vrij heb genomen in een heel jaar (ik denk zelfs anderhalf jaar).

 

Ik ben donderdag begonnen bij de KPN en ik heb er nu al schik in. Ik hou wel van grote gebouwen met grote kantines. Alles is nog lekker nieuw, en op het oog werken er veel leuken mensen (en meisjes J ). De opdracht is wel pittig, en dat is om de volgende redenen: De informatie is niet geheel duidelijk, ik moet met iemand samenwerken die al een deel van het programma geschreven heeft maar op een andere manier dan ik het zou doen, en ik dat verband ben ik niet gewend samen te werken omdat ik zulke dingen meestal wel alleen af kon (en kan). Op zich zit daar wel weer een uitdaging in, maar zeker gezien de tijdsdruk wil ik zeker weten dat alles volgens mijn plan gaat.

 

Nu heb ik nog een aardig stukje filosofie gelezen voordat ik om een uur of half vier ging slapen over Spinoza en Descartes. Dat wil ik wel met jullie delen, maar ik heb niet de tijd om het af te schrijven. Ik zit in mijn badjas en zou nu eigenlijk moeten gaan douchen, eten en aankleden. Missschien dat ik er vanavond op terug kom, en misschien moet je nog een paar dagjes wachten. Als je je afvraagt hoe ik tegenover Natasja sta en haar heb leren kennen, dan zul je ook daar een tikkeltje geduld moeten hebben, want het is nogal een verhaal en weet niet precies hoe ik dat moet gaan vertellen. Het is zeker de moeite waard om het te horen omdat er nogal wat wendingen in zitten en er best een moraal in het verhaal zit. Heb ik nu de nieuswgierige prikkels geactiveerd? Mooi! Da’s een van de dingen die ik als aankomend schrijver nodig zal hebben.....