zondag 21 november 1999

 

Het is weer zondag 22:44 en alle goede voornemens veel aan mijn werk te doen inclusief huishouding zijn gefaald. Heb wel wat gedaan, maar veels te weinig. Heb een excuus, ik voel me wat ziekig en heb het steeds koud. Squash was wel aardig. Gisteren uit geweest met Cindy, Dennis, Michel, Hester, Ricardo en Petra (wellicht de nieuwe vriendin van Michel). Eerst karten, daarna naar Scheveningen (Tahiti). Ze wilden naar de Crazy Piano’s maar daar stond om half twee ’s nachts nog steeds een enorme rij. Uit principe ga ik niet in de rij staan om uiteindelijke een biertje te mogen drinken.

 

Anyway, het was niet mijn bedoeling om hier verder over te schrijven. Vanochtend had ik eens goed nagedacht en dat was het moment waarop ik het volgende meteen op had moeten schrijven. Nu ben ik bang dat ik de juiste woorden niet kan vinden.

 

Eerder heb ik geschreven dat één van mijn doelen is om het leven van andere gemakkelijker te maken. Hierover heb ik het ook nog met Natasja gehad. Het grote probleem is: Waar begin ik, en wat ga ik doen.

Die drempel is zo hoog dat het resultaat steeds is dat ik niets doe.

 

Ok, dit is het plan:

Kerst komt eraan en hoewel dit een feesttijd moet zijn, is het voor veel mensen een tijd van eenzaamheid en wensen die mensen dat het snel voorbij is en dat het Januari is. Eerlijk gezegd val ik ook in die categorie. Ik zie er tegenop, en hoewel het voor mij niet eenzaam is, zie ik het als geforceerd aardig doen tegen elkaar en vooral veel eten.

En juist met al die luxe begin ik een beetje moeite te krijgen. Stel dat er een hemelpoort is (ik geloof er absoluut niet in), en Petrus houdt je tegen waarop hij vraagt:

“Met al die luxe en mogelijkheden die je hebt gehad, waarom heb je niets gedaan voor al die mensen die hulp nodig hadden, waarom heb je geen mensen geholpen terwijl je al die mogelijkheden had”.

Nu zou het schaamrood op mijn kaken staan en zou ik mezelf eerlijk niet kunnen verdedigen.

Niet dat ik nu in actie treedt uit angst, maar meer als een gemoedsrust.

Laten we eerlijk zijn. Anderen mensen helpden doen we ook voornamelijk voor ons zelf. Als we het namelijk niet leuk vonden om te helpen (en trots op onszelf dat we anderen geholpen hebben), dan zouden we het niet doen. Mensen doen nu eenmaal geen dingen waar ze geen zin in hebben, in ieder geval niet uit hunzelf.

En waarom ook niet? Het helpen van anderen om zelf gelukkiger te worden? Wie goed is voor zichzelf kan ook beter goed zijn voor anderen.

Tis natuurlijk wel zo dat je met het helpen van anderen niet te koop hoeft te lopen van “Kijk eens hoe goed ik ben”. In de bijbel staat dat die mensen hun beloning al reeds gehad hebben. (In de bijbel gaat het dan om vroom gedrag en bidden in het openbaar, hier is ook de term schijnheilig voor bedacht).

 

En te koop lopen, dat doe ik op deze manier eigenlijk wel. Het Excuus? Wel, ik gebruik deze aandacht om te vragen om mee te helpen. Het project kan ik niet alleen.

 

Ik wil scholen gaan bellen, of bepaalde verzorgingshuizen om te vragen of zij mensen kennen die wel een steek onder de riem zouden kunnen gebruiken met Kerstmis. Die mensen kunnen we dan bezoeken en verrassen met een kertspakket en een bezoek. Ik weet zeker dat dat op prijs wordt gesteld. Voor mezelf heb ik een bepaald bedrag in mijn gedachten die ik daaraan uit wil geven.

Zelf ga ik hier dus energie in steken, maar ik wil ook jouw hulp vragen. Hetzij met ideeen, wat te geven, wat te doen? Blijven voor een gesprek of aanbellen en het pakket met een brief overhandigen en wegwezen. Of advies over wat in het pakket te doen? Of hetzij met geld.

Hoe meer geld, hoe meer pakketten gekocht kunnen worden.

 

Als je wilt storten, doe dit dan naar bankrekening (ABN)  40.18.78.007 ten name van H.T.Koppen en als omschrijving ‘Kerstactie’.

De namen van de mensen die bezocht zijn zal ik hierpubliceren met een overzicht van de kosten, zodat alle financiele informatie openbaar is. Wat vind je van het idee? Het is een begin toch?

 

Of vind je dit een bullshit actie om aandacht te scoren? Of om mijzelf in een goed daglicht te plaatsen? Let me know. Thanx anyway.

 

Tis weer tijd om mijn mandje in te gaan. Mijn ogen zijn zwaar en ik voel me een tikkeltje gammel. Slapen maakt een hoop goed. Hopelijk tot morgen.....