woensdag 22 december 1999

 

Ik zit nu op de bank op mijn laptop te werken en BB is op de TV. Ik kijk of ik het lekker vind om zo te schrijven want dan ga ik dat vaker zo doen.

 

Gisteren ben ik dus bij de tandarts geweest. Dat was niet leuk. Verstandskies getrokken, een vulling vervangen en een gaatje gevuld. De hele dag pijn in mijn <peep> gehad. Nu is het al een stuk minder, maar moet nog wel steeds mijn mond spoelen om het schoon te houden. Een collega had ook zijn verstand(skies) laten trekken en had er twee weken enorm last van omdat hij een ontsteking kreeg. Zo’n dag wordt wel bepaald doordat gevoel in mijn mond en concentreren was moeilijk. Iedereen om me heen is ziek of net ziek geweest en ik voelde ook dat mijn weerstand een stuk minder was. Ik had afgesproken met Michel om te gaan klimmen, en zat erover na te denken om het af te bellen, maar heb dat gelukkig niet gedaan.

 

Het klimmen ging nog best aardig en ik voelde me daarna al een stuk beter. Het was alleen erg druk en we hebben niet zo lang geklommen als normaal. Gelukkig want er was een wat oudere man die nog heel soepel klom. Toen we ons omkleden sprak ik hem aan en gaf hem een compliment. Hij ging er direct op in en zodoende hebben we een tijdje over klimmen gesproken. Op het moment komen Michel en ik niet veel verder en dat terwijl iedereen die muur beklimt alsof het niet zwaar en moeilijk is. Die man gaf uitleg over de werking van het lichaam en met name de armen. Hoe we spieren hadden in onze onderarm waarvan we het bestaan eigenlijk niet eens weten omdat we ze nooit nodig hebben. Hij legde uit dat die spieren net zo sterk zijn als onze welbekende spieren en dat dat het geheim was om niet moe te worden. Hij legde ook uit hoe we die spieren kunnen ontwikkelen. En hoe het zat met het verzuren van spieren. Spieren verzuren alleen de eerste 45 seconden. Daarom is het belangrijk dat je juist de eerste minuut van het klimmen bewegelijk bent en niet te lang kracht zet.

 

Toen we daarna aan een biertje zaten waren we allebei opgewekt. We hadden weer wat tips waar we verder mee konden. Die man klom vaak, en hij wilde best wel een keer kijken hoe wij het deden om zodoende advies te geven.

 

Weet je nog dat ik het over een kerstactie heb gehad een paar weken terug. Resultaat: Ik heb niets, maar dan ook werkelijk niets ondernomen. Als je door mijn dagboek bladert zie je ook dat ik steeds beloof iets te schrijven en dat daar in de regel weinig van terecht komt....

 

Mooi hè? Zo ben ik! Hihi

 

Als je het irriteert? Life with it. Ik doe mijn best om het te veranderen, maar er is gewoon enorm veel kracht nodig om dingen te veranderen. Als ik door mijn dagboek lees merk ik ook dat ik het niet echt voor mezelf schrijf, maar meer voor de mensen die het lezen. Ook dat probeer ik te veranderen. Ik heb namelijk al vaker in mijn dagboek geschreven en da’s toch heel anders.

 

Hmm, misschien heb ik nog wel tijd om aan een verhaaltje te schrijven. Het bevalt me wel om met mijn laptop op schoot te schrijven. Gaat gemakkelijker dan ik dacht.

Het is ook een zooitje in m’n huis, ik heb namelijk van meerdere bedrijven kerstpakketten gehad, en daar ben ik heel blij mee. Maar meestal zit er een hoop papier tussen en uiteraard zit het in grote dozen. Nu is mijn huiskamer vol met troep. Is ook wel gezellig. Ben ook wel blij met de kaarten die ik heb gehad. Ik hou niet van kerst en kerstkaarten, maar aan de andere kant is het wel weer lekker om post te hebben, en voor de verandering iets anders dan rekeningen. Hieee, dit herinnerd me dat ik ook nog voor het eind van het jaar mijn papieren moet gaan ordenen voor de boekhouder. Dompertje.

 

Nou voordat ik stop nog een mop. (dedicated to Michel J.):

“Een buikspreker zit voor een publiek moppen te tappen. Het zijn allemaal moppen over domme blondjes en na een tijdje staat een blonde vrouw boos op uit het publiek en zegt:

‘Al je moppen gaan over domme blondjes, kan je niet iets anders verzinnen?’

‘Sorry’, zegt de buikspreker,’ maar zo verdien ik nu eenmaal mijn geld.’

‘Ik heb het niet tegen jouw’, zegt de blonde dame,’ maar tegen dat kleine ventje op je knie’”

 

Ik vond hem wel onschuldig.....