4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Cuba

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 19 Aug 2002 : 23:38:00
Het verhaal zal langer worden dan ik nu op één avond kan schrijven. Dus zoals ik eerder heb gezegd, door de dagen heen zal ik het aanvullen. Ik heb zowel de digitale foto’s als de ‘analoge’ foto’s van Malinka, alleen heb ik deze nog niet ingescanned. Woensdag avond heb ik de mogelijkheid om voor een hypotheek te tekenen, dus dat is rond.

Afgelopen zondag is mijn vader uit Singapore nog langs geweest om naar het huis te kijken (ik stuurde een mailtje vrijdag en zondag is hij er al !!). Zo kon hij in één keer mijn zus haar huis zien en mijn huis. Gisteravond ben ik ook nog langs geweest bij de verkopers van het huis en daar kan ik goed mee overweg. Het werd zelfs nog laat en hielden van computerspelletjes (dat had ik echt niet verwacht). Een redelijk deel van de spullen laten ze achter, en maak daar dankbaar gebruik van. Ik vind dat ik echt mazzel heb met het huis en het is erg goed onderhouden. Een enorme tuin, aan het water en het is een rustige en gezellige buurt. Ik heb er echt zin in. Het is ook een plek waar ik niet snel weg hoef, en eigenlijk veel te groot, maar gezien het speelgoed wat ik steeds koop, kom het echt nog wel vol en *niet* met kinderen!!

Dit stuk gaat niet over het huis, maar over onze avonturen in Cuba. Voordat ik met foto’s begin zal ik eerst wat vertellen over Cuba. Deels daarvan heb ik gelezen, deels daarvan hebben Malinka en ik ondervonden, en een deel verzin ik naar eigen invulling en kan ik alleen vermoeden en niet staven met bronverwijzing.

Het verbaasd me hoeveel mensen niet weten dat Cuba communistisch is. Ik denk zelfs communistischer dan Rusland ooit geweest is. Communisme houdt in dat al het onroerend goed in principe van de staat is. Cubanen zijn dus niet eigenaar van een eigen huis. Het houdt ook in dat er nauwelijks verschil van inkomen is tussen een leraar en een doktor. Waar een arbeider 10 a 15 dollar verdient, verdient een doktor misschien 25 dollar (of € is nu immers gelijk). Veel van de primaire levensbehoefte is goedkoop en redelijkerwijs gegarandeerd. Maar dingen zoals zeep en tandpasta zijn op de bon en schaars. De winkels zijn leeg en als zou een Cubaan meer geld hebben, er is nauwelijks iets te koop. Ik vermoed dat het grootste gedeelte aan (leuke) kleren geritseld wordt onderling en van vrijgevige touristen af komt. Een andere bron is van familie buiten Cuba die geld en spullen sturen (tegenwoordig wordt dit weer toegestaan, voorheen gebeurde het illegaal). Het Oosten van Cuba heeft nog minder als het westen van Cuba. Hoe dichter bij Havana (spreek uit Habana) hoe meer er is. In het oosten waar we de eerste dagen waren was echt niets te koop. Geen water, cola, snoep of eten langs de weg, niets. Het communisme betekend gelijkheid voor iedereen, maar eigenlijk komt dat vooral tot zijn recht in het onderwijs en gezondheidszorg. Dit is namelijk gratis en tevens de grootste verdienste van Fidel (Castro) aan het land. Het Communisme heeft bepaalde voordelen waar ik later dieper op in zal gaan, maar voor een groot deel betekend het eigenlijk dictatuur. In 1959 is Cuba tijdens de revolutie van Fidel (met ondersteuning van Ernesto Che Guevara) communistisch geworden. Fidel heeft alleenheerschap en bepaald alles wat er in het land gebeurd. Er heerst strenge Censuur die zover gaat dat zelfs geschiedenis boeken zijn aangepast en ronduit leugens verkondigen en voornamelijk propaganda. Socialisme of de dood is een van de borden die je door het hele land aantreft. Ter ondersteuning van de revolutie en dus het communisme zijn er veel commiteés van agenten van de revolutie. Zij houden hun wijk in de gaten voor mensen die de revolutie veraden en ondermijnen. Onder het mom van geheime agenten van de Amerikanen ben je vogelvrij als je de verkeerde dingen zegt of denkt. Door je pro-revolutie op te stellen krijg je privileges, ben je twijfelachtig, dan zul je niet snel van functie veranderen. Ook overwerken wordt beloond met extra eten of gunsten.

Tourisme is momenteel de grooste bron van inkomsten in Cuba en de tourist is heilig verklaard. Dit betekend als je als Cubaan een tourist lastig valt, je dit duur komt te staan. Ook hier zijn weer de verklikkers en de angst zit er behoorlijk in. Daarnaast zijn de Cubanen erg ‘sociaal’. Ze praten met iedereen en iedereen lijkt elkaar te kennen. Als je ineens meer spullen hebt dan je logischerwijs zou kunnen hebben, dan is dit verdacht, dus criminaliteit in Cuba is laag en buiten Havana bijna niet bestaand. Dit geeft een vrij en veilig gevoel waarvoor ik dankbaar ben. Als Fidel sterft en er komt een ‘zwakke’ opvolger dan heb je redelijke kans dat deze voor toeristen prettige bijkomstigheid verdwijnt. Cubanen schijnen ook overal de weg te weten, dit is ook wel nodig ook want de richtingen worden niet of nauwelijks en vooral onduidelijk en slecht aangegeven. Denk maar niet dat je bij een splitsing van de hoofdweg te zien krijgt waar je heen moet. Cubanen weten dat wel en niet één keer heb ik ze kunnen betrappen op onjuiste informatie.

Door het communisme is het ook niet toegestaan om je eigen handel te hebben (op enkele beperkte uitzonderingen na). Je wordt dus niet lastig gevallen met verkopers en daarbij valt er simpelweg weinig te verkopen. Uitzondering is Havana waar je wel veel en vaak sigaren krijgt aangeboden. Ook zal je veel contact hebben met mensen als je in de steden bent. Buiten Havana zijn er weinig toeristen en Cubanen zijn wel in voor een praatje. Natuurlijk zit daar soms wat achter, maar de Cubaan is in de regel eerlijk en nee is nee. Vaak bieden ze je aan om voor gids te spelen of je mee te nemen naar een Paladares. Dat zijn prive-restaurantjes bij mensen thuis, maar goed georganiseerd en praktisch gewoon bedrijven. Wel met strenge regels en voor alles geldt, het mag alleen kleinschalig. Eten in zo’n paladares is veel beter dan in een restaurant en Kreeft is net zo duur als kip. De keren dat ik daar gegeten heb was altijd veel en zeer goed en goedkoop (zo’n 12 euro per persoon met alles erop en eraan). Op staat wordt je vaak aangesproken of je daar wilt eten en dan loop je zo’n tien minuten door de kleinste straatjes om bij een hek een tijdje te wachten voordat je binnen kan. Diegene die je brengt wil vaak wat drinken en van de eigenaar krijgt diegene geen geld maar bijvoorbeeld eten of iets anders in natura. Zo werkt het overigens ook met andere zaken. Ze verkopen zelf niet iets maar helpen je bij het vinden van de dingen waar je wat kunt kopen. In Havana de grote wilde stad is alles anders en de meeste dingen die ik nu schrijf gelden voor Cuba zonder Havana (en Varadero).

Cuba is overigens duur. Dat komt niet omdat toeristen worden afgezet maar vooral omdat alles ook duur is om aan te komen. Westerse producten worden ook duur ingekocht en dat komt voornamelijk door het handelsembargo dat Amerika Cuba heeft opgelegd. Fidel geeft Amerika ook de schuld van Cuba’s armoede, maar er is meer over te zeggen. Door het communisme en de strenge controle over alles is het erg bureaucratisch en is er weinig ruimte voor eigen inbreng. Harder werken heeft nauwelijks zin en door de lage arbeidskosten is er voor elke mogelijk klus een Cubaan. Dit zorgt ervoor dat een redelijk deel van de bevolking dom of domgemaakt is.Traag en niet efficient. Cuba is een ongelofelijk rijk land geweest en is dat geworden door suiker (riet). Echter in 1920 werden de suikerbieten ontdekt en dat heeft Cuban de das omgedaan. Cuba heeft gegokt op suiker en uiteindelijk verloren. Niettemin is Cuba heel rijk geweest en dat is goed te zien in de steden. ‘Vergane Glorie’ is de juiste uitdrukking om Cuba te omschrijven. Het was eens erg mooi. Na de revolutie in 1959 zijn er alleen nog maar russische trabantjes het land binnengekomen. Vandaar dat veel auto’s in Cuba nog van Amerikaanse makelij zijn en van voor 1959. Ook hier zien je dus die mooie auto’s van toen die er nu niet meer uitzien en meer roken dan James Bond in al zijn auto’s bij elkaar. Ook de gebouwen zijn prachtig, maar vervallen.

Dan is er nog de muziek. In tegenstelling tot wat ik in Peru gezien heb, hoor je veel mambo’s, cha cha cha’s, merenque en salsa muziek. En erger nog de jongste tot en met de oudste dansen er beter op dan ik in mijn dromen zou kunnen. Ongelofelijk en zowel mannen als vrouwen. Ik durfde het vaak niet aan om te dansen. Bang dat ik net als in de Amstel Bright reklame uitgemaakt zou worden voor ‘Stakker’. En er zijn veel mooie mannen en vrouwen in Cuba.

Cuba is overigens groter dan veel mensen weten. Het eiland is een ruime 1250 kilometer lang. Van Oost naar Zuid-west is net zo ver als van Utrecht naar Barcelona! Vooral in het (arme) oosten is er nauwelijks openbaar vervoer. Je ziet er veel Nederlandse bussen rijden maar dat is bij lange na niet genoeg om de rijen arbeiders vrouwen, kinderen en militairen te vervoeren. Cubanen zijn dus aangewezen op het liften. In het begin namen we nog wel lifters mee, maar na een tijdje deden we dat steeds minder. Als je dan langs die liftende mensen rijdt is daar weinig begrip voor. Maar goed, dat is keuze.

Cubanen zijn vriendelijk en juist door de onderdrukking armoede en censuur is het een volk wat allemaal in hetzelfde schuitje zit en dat schept een band. Cubanen zijn ook lief voor elkaar en uiterst sociaal. Iedereen kent elkaar en ze leven (en lummelen) op straat. Deuren staan open en veelal zagen we opa’s en oma’s in een kleine woonkamer voor de (zwart/wit) tv zitten.

Dit is om je alvast een 1e indruk te geven van Cuba, van de week ga ik snel verder met de verhalen en aanvullingen. Hier is alvast een kleine foto als voorproefje op het ‘grote genieten’. Henri met een zelfde sigaar als Fidel rookt en met een cuba-libre (veel rum met weinig cola).



Henri