4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Recensies
 Muziek - Albums
 Coldplay - A Rush of Blood to the Head

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
   

T O P I C    R E V I E W
Raymond Posted - 29 Aug 2002 : 14:31:49
Niet een plaat waar ikzelf echt "op zat te wachten". Vele anderen zullen dit echter wel gedaan hebben. Dat wil niet zeggen dat ik ze niet goed vind. Integendeel, heb de plaat zonder eerst te beluisteren gekocht.

Coldplay - A Rush of Blood to the Head



Label: Parlophone (EMI)
Release date: 26 augustus 2002

Het viertal heeft op deze CD 11 nieuwe songs uitgebracht na het zeer succesvolle debuutalbum "Parachutes" (2000) dat veel onderscheidingen heeft gekregen (Grammy, Brit-award). De verwachtingen waren dan ook gespannen of het niveau van "Yellow" en "Trouble" van die CD wederom gehaald werden.
Mooi ook dat de CD is uitgebracht door Parlophone, die over het algemeen klankmatig toch de betere CDs neer. Bij deze CD, en Coldplay i.h.a., zeker een voordeel vanwege de piano.

Enniewee, om maar even met de deur in huis te vallen, wordt aan de verwachtingen voldaan? Ja en nee. De opener, "Politik", laat duidelijk horen dat Coldplay toch wel een nieuwe weg is ingeslagen. Het is niet drastisch anders maar het nummer laat toch wel een wat ruiger stuk gitaarwerk horen, afgewisseld met wat rusitgere stukken waarin de melancholische en meeslepende stem van zanger Chris Martin zich laat horen. A la Radiohead, het lijkt erop dat hij hoger probeert te reiken dan dat hij kan. Nummer heeft aardig wat weg van Pink Floyd en enkele nummers van The Damned. Het tweede nummer, "In my place", is een typische Coldplay-plaat (betekent: lijkt het meest op de songs op "Parachutes") voorzien van mooie stukken gitaar- en pianowerk, en kunnen we binnenkort verwachten in de hitlijsten. Gaat er net als het derde nummer, "God put a Smile upon your Face", in als koek. Het vierde nummmer, "The Scientist", is heel aardig, eveneens qua lyrics, en vormt een mooie aanloop naar het midden van de CD.

Want het wellicht beste nummer van de CD is "Clocks" (#5). Erg mooi stuk piano met doordacht gitaarspel. Je zal de volumeknop hier snel wat harder zetten. Ook de lyrics behoren tot de betere van de CD: leef en "come out of things unsaid". Track nr. 6, "Daylight", is een mooi vervolg, en lijkt nogal op de eerste song van de CD. Meeslepend, alleen een wat eentonig deuntje. Songs nrs. 7 en 9, "Green Eyes" en "A Whisper", waren voor mij de minste nummers van de CD. "Green Eyes" heeft nogal zeiklyrics, niet eens meer melancholisch, waarin iets te veel de veer gehanteerd wordt (of te ver) over zijn geliefde. "A Whisper" aan de andere kant is niet bepaald een whisper aangezien het het ruigste en drukste nummer van de CD is en niet echt de Coldplay sound heeft. Het tussenliggende nummer "Warning Sign" is daarentegen wel mooi en smooth.
De laatste twee songs van de CD, de titelsong en "Amsterdam" zijn de rustigste nummers. De eerste bouwt in snelheid nog wat op, maar het nummer over onze hoofdstad is meer een ballad ondersteund door een prachtig stuk pianowerk.

Toen ik de CD voor het eerst luisterde, vond ik hem tegenvallen. Na hem nog een paar keer opgezet te hebben, begon ik hem wel erg te waarderen. Maar is de CD nou datgene geworden wat ik en iedereen had gehoopt. Nogmaals, nee en ja. Nee, als je kijkt naar hoe Coldplay zich ontwikkeld heeft en de ontwikkeling van Radiohead ernaast houdt: van een tweede CD wordt toch een drastische ontwikkeling verwacht. Ja, omdat die ontwikkeling er wel is. Alleen niet zo drastisch. Het volgt meer wat op de eerste CD is gedaan waar wat nieuwigheidjes aan zijn toegevoegd.
Het zou best wel eens het beste rockalbum van het jaar kunnen worden. Het zal alleen niet de "OK computer" of "Nevermind" van de jaren '00 worden.

Score: 8,5

Edited by - Raymond on 13/02/2003 16:57:24