4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Cup of haste

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 03 Sep 2003 : 21:06:07
Ik ben maandag begonnen aan een nieuwe opdracht. Had ik al gezegd dat ik een hekel heb aan ergens nieuw beginnen? Eerste dagen vind ik echt een ramp, en dit was geen uitzondering. Niet alleen weet ik dan nog niet waar de koffie staat en wie, wie, is. Maar vaak kun je ook het netwerk nog niet op, en is het netwerk vreemd. Deze opdracht heeft wat dat betreft nog een streepje voor, het is namelijk heel technisch en op een gebied waarin ik relatief nieuw ben. Ik had me al een beetje ingelezen, maar toen ik de details zag vroeg ik me af hoe ik me dat ooit eigen zou maken. Zo ingewikkeld en uitgebreid dat ik echt ff dacht "Moet ik dit wel willen?". Ik heb een overtuiging en dat is dat programmeren en systemen niet ingewikkeld hoeven te zijn. Maar zoals altijd is de werkelijkheid van de eerste dag niet de werkelijkheid. En nu op mijn derde dag begin ik een beetje het licht te zien. Maar het blijft veel en nog steeds heb ik af en toe geen clue waar ik nu precies mee bezig ben, en dan spelen mijn schuldmoleculen weer op. Dan wil ik presteren en laten zien dat ik mijn geld waard ben, maar zo werkt het nu eenmaal niet. Ik moet me dan weer tot rust manen om weer normaal te kunnen denken en dus werken. Eigenlijk lijkt het wel een beetje of ik faalangst heb en dat ik me wil bewijzen. Dat vertaald zich dan in schuldgevoel als me dat niet lukt en dat beinvloed mijn stemming enorm. Want op het moment dat ik iets goeds doe wordt ik bijna weer lyrisch en vind ik het werk een stuk leuker. Ik blijf er even over doorzagen, maar het is iets 'on my mind' en wil het kwijt. Je hebt de vrije keuze om dit niet te lezen, je hebt echter geen vrije wil of je het nu leuk vind wat je leest . Anyways, als het werk de komende dagen makkelijk wordt zal mijn stemming evenredig beter zijn. Het absolute pluspunt is dat ik een redelijk deel van de tijd gewoon op m'n kantoor in Zoetermeer kan werken, en dat gaat ook goed. Het is er rustig en ik kan me redelijk goed focussen. Doordat de reistijd kort is werk ik gemakkelijker wat langer door.

Gisteren zat ik met Ferry te lunchen in de kantine van ons kantoor (lekker eten & gezellig), en ook hij had het over de haast die we in Nederland nu eenmaal hebben (en zeker in ons vak als Freelancer). Hij zei dat hij best gelukkig zou kunnen zijn met een boederij in Canada ofzo. Wel lange dagen, maar ook wel weer zonder Stress. En ik ben het met hem eens. Ik voel me eigenlijk ook steeds opgejaagd door Deadlines en het steeds maar moeten presteren. Zeker nu ik weer vijf dagen in de week werk merk ik dat ik veel minder rust heb en neem, ook in de weekenden. En liefst spreek ik 's avonds met niemand af, want die dag denk ik dan in de ochtend -Het eerste moment dat ik weer voor mezelf heb is pas morgenavond-. Vroeger had ik ook meer plezier in mijn werk. Ik wordt ook een beetje moe van mezelf en het drukt mijn gevoel van gelukkig zijn. De laaste weken ben ik amper buiten geweest, en ik merk dan zelfs aan mijn huid dat die droger wordt.

Niettemin ben ik wel gelukkig hoor, maar ik moet echt wat relaxter worden... Nog een laatste puntje om te zeiken en dan ga ik naar de luchtige dingen toe. Het leven is duurder geworden. Electronica is welliswaar veel goedkoper, maar de vaste lasten en primaire dingen zoals voedsel (en drinken bij het uitgaan) zijn echt pittig. Het is schunnig als ik zie wat ik maandelijks gewoon kwijt ben aan vaste lasten zoals huis, auto, kantoor, eten, verzekeringen, etc. Ben dus wel zuiniger geworden, en ik let nu eindelijk op de kleintjes.

Malinka was vorige week jarig en ik heb haar een (goedkope) digitale camera gegeven. Die weet ze goed te gebruiken en ze maakt leuke foto's. Toch is de kwaliteit niet bijzonder hoog (een fout maken is snel gemaakt waardoor de foto snel kwaliteit verliest) en ik raad iedereen toch maar wat meer uit te geven als ie op digitaal avontuur wil. Maar ik vind het leuk zoals ze de foto's maakt, en ze is erg creatief. Ik wordt nogal aangevallen op dat ik haar aan het lijntje houdt, en hoewel ik me die gedachte kan voorstellen, heeft dat verhaal wel twee kanten. Daarnaast is het gemakkelijker dingen van afstand te beoordelen, dan als je er met je neus bovenop zit (of in zit). Ik zie haar één keer in de week, en we bellen regelmatig. Aan mijn liefde voor haar (en omgekeerd) heeft het nooit gelegen. Ik weet niet wat ik moet doen en wat verstandig en goed is. Zolang ik dat niet weet heb ik er vrede mee zoals het nu gaat. Als één van ons daar toch een probleem mee krijgt, dan lossen we dat op dat moment wel op.

Van de week heb ik een schaakprogramma gedownload op mijn treo (PDA), daar heb ik erg schik in. Zondag waren mijn moeder en Gerard jarig en ben ik langs geweest. Gerard had weer verbazend lekker en veel gekookt, en met Jorg heb ik dus nog geschaakt.

De dag daarvoor was het vrijgezelle-dag van Michel. En dat was leuker dan ik had gedacht! Het liep allemaal soepel en ik heb wat foto's gemaakt welke je onderaan kunt zien. Als je er meer wilt, of groter formaat, mail me dan, dan zorg ik daarvoor. We hebben gezwommen in het Tikibad en daarna zijn we naar een soort feestcafé in Leiden geweest (Stampa), dat was op zich rustig maar later werd het een stuk drukker, en gezelliger. Een tent waar ik nog wel een keer heen wil. Michel moest Oostenrijkse kleren aan, maar die stonden hem veel beter dan de bedoeling was. Daarnaast waren er natuurlijk de opdrachten. Eén daarvan was dat hij met vrouwen op de foto moest die wattenstaafjes in hun oren hadden. De foto krijgen ze naderhand thuisgestuurd. Op zich hou ik niet van zulke dingen, maar het pakte eigenlijk wel leuk uit. Uiteindelijk was er maar één meisje dat weigerde, de rest deed gewillig mee.

Maandag na mijn eerste werkdag had ik afgesproken in Amsterdam om met Lyndon en Fredo wat te eten en daarna te poolen. Ik had natuurlijk mijn laptop bij me en deze wilde ik niet in de auto laten liggen. Waar we afgesproken hadden was echter een buurt waar ik me nu niet echt veilig voelde. De auto moest ik ver weg parkeren en het gaf me nu geen lekker gevoel om met zo'n troffee door die wijk te lopen (Noord Amsterdam). Achteraf zijn we met het pondje nog naar de overkant gegaan om te poolen, en dat was eigenlijk wel apart (dat Pondje).

Anyway... Tijd om weer af te sluiten, morgen weer vroeg op en ik wil nog even wat andere dingen doen voordat mijn avond weer voorbij is (weer die haast, die drang om zoveel mogelijk in zo min mogelijk tijd te stoppen). Nouja, ik leer weer een hoop in korte tijd. Van leren geniet ik, evenals van kennis overdragen. Daarnaast heb ik de capaciteit om dingen toch wel elegant op te lossen, dus het zal echt wel goed komen met mijn werk. Ik hou je op de hoogte...


Mika zijn traditionele kleren stonden hem beter dan bedoeld


Groepsfoto bij Jan Molenkamp in de tuin


Ik hoop dat haar oren schoon zijn


Die van Mika zijn het nu zeker


Deze auto mag Mika wel besturen (en nog met drank op ook! )


Zij hebben geen stokjes in? Overigens is Mika zo op z'n best...


Op ons feestje kwamen we ook een andere dame tegen die ging trouwen, dat is dus dansen op de bar (nu mag het nog)


Henri
~~~~
Always remember that you are absolutely unique. Just like everyone else
1   L A T E S T    R E P L I E S    (Newest First)
Henri Posted - 07 Sep 2003 : 16:34:58
Van het trouwen heb ik ook foto's gemaakt, hier is de link naar het fotoalbum...

Fotoboek


Henri
~~~~
Always remember that you are absolutely unique. Just like everyone else