4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Terugblik op 2005

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 31 Dec 2005 : 12:59:00
Op het nieuws kunnen ze het ook, dus ook ik een jaaroverzicht. Het was niet eens mijn idee, Cindy zei dat er best wel veel gebeurd was in één jaar, en toen ik daarover nadacht, was ik het daar mee eens. Reis met me mee door mijn/ons jaar.

Het begon allemaal in Speakers. Ik dansde de sterren van de hemel (in my opinion), en Cindy had sjans van een kleine man die haar zelfs naar het toilet escorteerde. Ik hoefde niet te rijden en had ook iets meer gedronken dan ik normaal zou doen. Het was in ieder geval een topnacht. 1 Januari was het grote feest in Haarlem, maar deze keer kwam dat niet geheel tot zijn recht.

Dan kwam de eerste werkdag in loondienst. Met Jenny en Ferry hadden we Arcencus BV. opgericht en van freelancer met oneindigveel geld ging ik terug naar vaste inkomsten in de maand. Maar vooral geen volledig zeggenschap meer over mijn zakelijke beslommeringen. Daar had ik voordat we ermee begonnen best buikpijn van. Maar het went snel, en je weet elke maand wat je te besteden hebt.

Eind vorig jaar besloten Cindy en ik om te gaan samenwonen. Ik bood haar aan een huis te zoeken omdat ik het belangrijk vond dat het ook haar huis was waar ze in ging wonen. Maar de locatie, mijn huis, tuin en alles daar omheen vond ze bijzonder genoeg om niet weg te willen. Een verbouwing zou het ook haar huis moeten maken. Symbolisch kozen we voor 19 Februari (haar verjaardag) om bij me in te trekken. In Januari gingen we op de wintersport naar Tignes. Gerard en m’n moeder zijn toen nog in mijn huis doorgegaan met behang af stomen en die hulp was niet overbodig! Uiteindelijk nemen dingen meer tijd in dan je denkt, maar we hebben wel steeds de planningen gehaald. Voor Cindy was het overigens de eerste (en naar ik verwacht voorlopig de laatste) keer op een snowboard. Het weer zat niet heel erg mee, maar het was in ieder geval wel gezellig.

Precies toen we elkaar één jaar kende zijn we samen gaan wonen. Het huis ziet er toch behoorlijk anders uit met gespoten muren en haar meubelen, en zoals andere het uitdrukte “er is een vrouwenhand in dit huis”. Van te voren was ik nog wel een beetje bang dat met samenwonen alles “minder” zou worden, maar het tegenovergestelde is het geval. Ik geniet er (bijna ) elke dag van.

Kort daarna werd Stefan geboren. De eerste van Clemence en Mika en dat zette hun leven op z’n kop. Eigenlijk ben ik nog nooit echt op kraamvisite geweest en dit jaar zou dat meteen heel anders worden.

Kort na de wintersport kreeg ik ook last van mijn rechterbal. Een pijn bij het zitten. In het begin denk je dat het ff duurt. Maar na een maand ben ik toch langs bij de doktor geweest. Die deed het af als een pijntje wat door het zitten lang duurde om weg te gaan. Toen het na twee maanden nog niet weg was ben ik weer terug gegaan naar de doktor en dat werd het begin van een gang naar ziekenhuizen. Vier echo’s verder en tien bezoeken aan het ziekenhuis hebben ze het vermoeden dat het een pees is. De pijn is in ieder geval niet weggegaan, maar leerde wel dat dat soort ongemakken wennen. Ik heb er nog steeds wel last van, maar het hoort er nu eenmaal bij. Dat het inderdaad lijkt dat het om de pees gaat werd later duidelijk, maar nu loop ik vooruit.

Cindy had twee binnenkatten geadopteerd een jaar of zes geleden. Ik ben altijd allergisch geweest voor katten en vreesde dus dat het een probleem zou worden. Gelukkig heb ik er nauwelijks last van en heb ik geleerd wat kattenliefde is. Nu zou ik ze niet willen missen ondanks dat het twee oudjes zijn met af en toe kuren (kotsen, ’s nachts mauwen, trekken de bank stuk; niet uit opzet maar omdat er één zo stram is).

Mijn Golf was nu bijna vijf jaar oud en ik moest een andere auto gaan kopen. Met Jenny en Ferry spraken we af dat we gingen leasen. Eigenlijk wilde ik voor degelijk gaan; een skoda of een volkswagen. Uiteindelijk is het na een proefrit in een Kia een Sportage geworden. 4x4, 6 cilinders, leren bekleding, automaat, al met al veel luxe. De grootste tegenvaller hierin was het verbruik. 1 op 7. Maar nu een half jaar verder ben ik er erg blij mee. Ik moest een paar dagen in een ander auto rijden die me eerst best leuk leek, maar vergeleken met de Kia vond ik het maar een stramme rammelbak. Nu is het elke keer feest om te rijden.

Met de nieuwe auto gingen we op familie vakantie in de Provence. Co en Peggy hadden een villa gehuurd in de buurt van Vaison met uitzicht op de mont Vertoux. Nog nooit had ik zo’n wow gevoel bij een locatie waar ik op vakantie was, en het was een hele gezellige week.

De zomer was wat kwakkelend en werd later gekenmerkt door rampen in het Cairibisch gebied. Vooral de VS zorgde voor grote verbazing doordat ze hun eigen mensen niet konden helpen terwijl ze prima wisten hoe ze een ander land moesten “helpen” c.q. ongevraagd binnenvallen. In de zomer werd ook Nina geboren. Dochter van John en Mariska. Wat ik zo mooi vond aan hun, was dat ze echt een uitdrukking hadden “wat is ons nou gebeurd”, maar de komende maanden zou blijken dat ze daar snel overheen zouden komen, en met sommige dingen zijn ze een voorbeeld voor mij.

Het kantoor op de Bleiswijkse weg hebben we verruild voor meerdere kantoren op Koraalrood, de overkant van de snelweg. Na een week voelde ik me er al thuis en nu is het echt mijn plekje. Voor het eerst dat we ook echt wat met Arcencus deden qua opening en dat was erg goed verlopen.

Het plan was om met Cindy een verre vakantie te maken met backpack. Uiteindelijk is het twaalf dagen relaxen in Samos geworden. Voor mij de eerste keer op een Grieks eiland. Daar zagen we dat we perfect twaalf dagen dicht bij elkaar kunnen zijn 24/7. Kort daarvoor hadden we het over iets gehad wat mijn hele leven nog niet in me was opgekomen. Kinderen. Cindy is 30, ik nu 34. Toch wel tijd om na te denken over wat je nu precies wil. Het resultaat van het nadenken was in ieder geval om te gaan voor kinderen. En op Samos was de eerste kans om raak te kunnen schieten. Op Samos hoorde we ook dat Stefan –de zoon van Gerard- vader was geworden, en Gerard dus Opa. Onlangs zijn we daar nog op kraamvisite geweest.

In de nazomer kreeg Arcencus ook een partner in de vorm van ROI, ofwel Bartel en Jan. Zij hadden een behoefte, visie en financiele middelen, wij hadden visie zagen de kans om te doen waarvoor we Arcencus waren geworden; een product bouwen. Ontwikkelen voor klanten betekend meestal werken met een specificatie. Dan is er geen tijd voor echte innovaties, want er moet geproduceerd worden. We wilde iets maken dat veel verder gaat dan de traditionele software. Daar zijn we in de nazomer aan begonnen en nu de laatste dag van het jaar zijn we goed op weg, maar niet zover als dat we gedacht hadden dat we zouden zijn. Het is ook een grotere inspanning gebleken dan ik had verwacht, maar de potentie is daar ook naar. Mika vroeg nog wat er nu zo vernieuwend was en zonder een uitgebreid verhaal af te steken kan ik dat ook (nog) niet laten zien.

Cindy voelt zich niet lekker als ze geen spaarpot heeft voor onvoorziene uitgaven. Maar haar Cuore zou niet al te lang meer meegaan en ik zou me er bete bij voelen als ze gewoon in een echte auto reed. We keken naar 2e handsauto’s van een jaar of vijf oud. Voor vijfduizend euro kreeg je echter niet echt veel (bij een dealer). Uiteindelijk gingen we bij een Ford dealer een proefritje maken en in nieuwe Ford Ka. Daar had de Ford er veel van ingekocht. Na tien minuten rijden was het voor Cindy duidelijk en kocht ze hem. Dat vond ik dan zo mooi. Ze is heel kritisch en zuinig maar kan toch heel snel grote beslissingen nemen. Nu was het ook een superdeal en dat vind ik nog steeds!

Toen ik heel jong was woonde mijn vader in België. Daar gingen we dan soms met de auto, soms met de trein heen. Een paar jaar later verhuisde hij naar America en vanaf dat moment heeft hij over de hele wereld gewoond. Vorig jaar kwam hij terug wonen in Brussel. En in september heeft hij een huis gekocht in Leidschendam. Daar gaat hij volgend jaar na zijn pensioen wonen (hij kan er al gewoon in). Het is hemelsbreed nog geen 300 meter van waar ik zelf geboren ben. In de winter zal hij dan voornamelijk in Florida zijn, in de zomer in Leidschendam. De keuze had er ook mee te maken dat veel van de vriendinnen van Marjolein in de omgeving van Den Haag wonen.

Op 4 november hoorde ik het nieuws wat alles anders maakt. Cindy is zwanger! Heel kort door de bocht heb je twee levens: Zakelijk en Privé. Het zakelijke is erg veranderd doordat ik geen solist meer ben, maar met een team aan een eigen product werk. Als eigen baas maar met meer risico dan voorheen als freelancer. Nu was ik al gaan samenwonen, maar vader worden is dan al weer tien stappen verder! Dus zowel het zakelijke als het privé veranderd met een rap tempo. In dat licht kun je wel stellen dat 2005 het jaar geworden is waarin de richting wordt uitgezet wat de komende jaren mijn leven zal bepalen.

Dan gaat het hard met de babbies. Ik ben dit jaar zeker tien keer op kraamvisite geweest! Zia, zoon van Peggy is vader geworden van Eliza. Han en Martine, dit jaar nog mee op de wintersport, zijn 27 November vader en moeder geworden van Jasper.

Voor mijn verjaardag heb ik een weekendje Texel gekregen waarover je uiteraard kan lezen in mijn dagboek. Een stukje rust in een onrustige tijd, maar ook spannend, net voordat we de echo krijgen en het einde van het jaar nadert.

Op 19 December mogen we eindelijk een echo maken in het ziekenhuis. Heel wonderlijk! Had niet verwacht al zo duidelijk te kunnen zien wat wat was. Toen het bewoog, of zoals de echoloog zei “een showtje gaf” kreeg ik pas echt een gevoel van opluchting en blijdschap; het leefde!

Op 22 December heb ik O & B Automatisering, mijn eenmanszaak opgezegd bij de KvK. Een grote stap vind ik zelf, maar ook eentje die me nog wel wat schuld heeft nagelaten. Als je als freelancer werkt is er een grote cash-flow. Kleine tegenvallers vang je op door je een tijdje rustig te houden. Met een inkomen is dat wat anders. Dan is een paar duizend euro schuld iets waar je je best voor moet doen om het weg te werken en daar ben ik nu ook mee bezig. Geen schokkende dingen maar volgend jaar voordat ik vader wordt wil ik van alles af zijn.

Nu zo op het einde ben ik echt de stukken in het schaakspel aan het schuiven. Voorbereiden, plannen, bedenken, uitvoeren, afsluiten. Over elf uur is het 2006 en kan de geschiedenis van 2005 niet meer wijzigen. Dan zijn de zaken van 2005 vastgelegd. Als ik vooruitblik naar december 2006, dan zie ik mezelf als vader. Dan weet ik wellicht wat het is om kinderliefde te voelen, en de zorg over een kind. Mijn vader zal dan echt in de buurt wonen, en Arcencus zou op koers moeten liggen voor de “grote slag” in 2007. Dan kan ik dit stuk teruglezen en bezien of het geworden is zoals ik het voorzien had. Al die dingen zijn geen zekerheid. Het is een verwachting, meer dan ooit besef ik dat we –of ik in het bijzonder- als mens weinig weten, en dat weinig zeker is. En dat is goed. Als dingen zeker waren, dan was de lol er snel af. Niets zo erg als verveling en onverschilligheid. Zoals het er nu uit ziet zal het verre van saai en onverschillig zijn volgend jaar. En ik gun iedereen mooie voorruitzichten. Of het nu stoppen met roken, beginnen aan kinderen, of het vooruitzicht op een mooie reis is, ik hoop dat ieders dromen uitkomen.

Voor dit jaar hou ik het hierbij, dat het een mooie avond en nacht mag worden als vooravond op iets moois!

Maar bovenal, geniet! Er zijn veel plaatsen op de wereld waar dat een stuk moeilijker is dan hier…


Henri

~~~~
Leven is alles en het enige wat je écht hebt. Dat inzicht plaatst de rest in perspectief. Zelfs het leven wat je geeft is niet van jou, maar bij jou.
2   L A T E S T    R E P L I E S    (Newest First)
Henri Posted - 12 Jan 2006 : 09:53:01
Na al die tijd een post van jou, is het er zo één .

Maar je hebt gelijk, ik bedoelde eigenlijk dat we 19 Februari verhuisd toen zijn, en op 19 Februari heb ik jou onmoet. Maar... shame on me. Ik zal het meteen in mijn agenda zetten, dan kan ik het niet vergeten . De 20e was het toch?


Henri

~~~~
Leven is alles en het enige wat je écht hebt. Dat inzicht plaatst de rest in perspectief. Zelfs het leven wat je geeft is niet van jou, maar bij jou.
Cindy Posted - 11 Jan 2006 : 12:55:22
Rectificatie !

Lieve Schat,

Ik ben jarig op 20 februari