4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Make love, not warcraft

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 19 Dec 2007 : 13:20:33
Gisteren bekeen ik de aflevering van South Park Make love, not warcraft en die aflevering is geniaal!
21 minuten duurt het maar het is alsof je een hele goede film zit te kijken. Zoveel elementen grote en kleine dingen. Heel knap. Als World of Warcraft je niets zegt, dan mis je wel wat van de clues, aan de andere kant, het maakt niet zo uit omdat het eigenlijk heel snel en goed wordt uitgelegd. WoW is een spel dat je online speelt in een fantasie wereld tegen en met heel veel andere spelers, meer dan zes miljoen mensen spelen het van alle mogelijke nationaliteiten. Virtuele eigendommen zijn soms honderden echte euros waard. Er zijn heel wat verslavingen, maar wat ik zo mooi vind is dat je in South Park ziet dat ze dag en nacht moeten spelen om een vijand te verslaan. Niet meer buiten spelen en geen leven meer hebben. Wat gebeurd er? Ze worden dik en krijgen allemaal puisten en zien er niet uit. Waarschijnlijk hetzelfde wat er echt zou gebeuren als je niets anders doet dan WoW spelen.

Het bruggetje komt eraan.

Ik heb me dus rotgelachen, maar het heeft me ook aan het denken gezet. De laatste maanden ben ik weer aangekomen en voel ik me echt dik. Niet alleen voelen, ik zie het ook. Dat komt omdat ik vier dagen in de week in Wateringen zit. Daar zit ik de hele dag achter de computer te werken, buiten is er niets te zien en niets te doen want het is op een industrieterrein. Er moet ook hard gewerkt worden, maar zo stil heb ik nog nooit gezeten. Toen ik vooral veel werkte in Zoetermeer kon ik daar in ieder geval met de fiets heen. Dat was maar veertig minuten fietsen op een dag, toch was dat genoeg om niet dicht te groeien. Ik eet gewoon normaal. Tuurlijk uit verveling neem ik misschien een koekje meer, maar dat is het. Ik maak me er wel zorgen over. Het patroon veranderen is ook niet makkelijk. In de avonden lukt het me niet om structureel te sporten. Ik wil het wel, maar ben er al maanden mee bezig en kan het gewoon niet opbrengen. Geen tijd, moe, donker buiten, zwak ziek of misselijk, duur, saai, etc. Wat ik ook vaak deed is nog een stukje fietsen met Leon na mijn werk, maar dat zit er nu ook niet in. In dat opzicht vind ik Nederland ruk. Om half zeven sta ik op, maar dat kost zon moeite omdat het nog donker is. Op werk is iedereen verkouden of ziek, en nu krijg ik het ook (en Leon ook overigens). Het winterweer droogt mijn huid ook uit, en als ik creme gebruik wordt het alleen maar erger. Vandaag is dus even zon baaldag. De laatste weken heb ik ook weer last van mijn pees en dat komt weer omdat ik mijn oefeningen niet doe en teveel stil zit.

Zeker met 1 Januari in het vooruitzicht (en de dagen worden dan gelukkig ook weer langer), wil ik dus wat dingen veranderen. Dat zijn goede voornemens. Maar nu geloof ik daar nog niet in, omdat ik geen idee heb hoe ik mezelf zover ga krijgen. Uiteindelijk moet het uit mezelf komen.

Gelukkig is morgen mijn laatste werkdag voor dit jaar. Ik ben echt aan rust toe. Zakelijk gezien is dit een zwaar jaar geweest en een stuk zwaarder als dat ik verwacht had.

8 December had ik mijn vrienden en diens partners op bezoek om mosselen te komen eten. We waren met zn negenen en eigenlijk paste dat niet aan tafel. Uiteindelijk is het wel gelukt, was Leon gezellig en liep alles wel. De zaterdag erna was ik jarig. Dat ging nog een stuk soepeler, hoefde alleen voor drank en wat te knabbelen te zorgen. Aankomende zaterdag is nog een stuk drukker, dan gaan we op bezoek bij een vriendin van Cindy in Dommelen en daarna door naar de jaarlijkse whiskeyproeverij bij mn schoonouders. Kerst is dit jaar met mijn familie (dit wisselt elk jaar). 1e kerstdag bij mn moeder, 2e kerstdag bij Co en Peggy. Normaal was dan de avond voor kerst dat we gingen koken met de vrienden, maar dat wilde ik Cindy niet aandoen. Verder heb ik me voornemen het de kerstweek rustig aan te doen en elke dag wat leuks te doen met Leon. Cindy was van de week naar Ballorig met hem geweest en dat was een groot succes. Sowieso is Leon nu heel lief en levendig, en hoewel hij nu wat ziekjes is, zit er genoeg leven in (ook s nachts helaas).

Mijn vader is nu soort van met pensioen. Hij houdt net zo van de korte dagen als ik en is dus tot en met April vertrokken naar zn huis in Florida. De laatste werkweken waren nogal hectisch en zelfs nu is het nog niet meteen helemaal over en uit. Dan zie je dat zon eindsprint ook zijn tol eist. Ik had gehoopt wat tijd met hem door te brengen, maar dat zit er voorlopig toch nog niet in en dat vind ik wel jammer. Als ie dan eind April komt hoop ik dat hij echt in de relax mode zit.

Maar goed. Ik moet nog even wat werk afmaken. Ik hoop de komende dagen nog wat fotos van Leon te plaatsen en een wat vrolijker stuk te pennen in mijn dagboek. Alles hangt van het moment af.


Henri

~~~~
There's no place like 127.0.0.1
2   L A T E S T    R E P L I E S    (Newest First)
Henri Posted - 23 Dec 2007 : 14:34:19
Hey Casa,

Ik weet dat je nu zelf ook in de buurt van Dommelen bent gaan wonen (toch?), kun je weer wennen aan dat Nederlandse weer? Diana kan in ieder geval aan kleren wennen heb ik gezien . Ik heb trouwens niets met navigatiesystemen. Ik zie altijd wie een navigatie gebruikt als ik bezoek krijg. De mensen die de weg kennis komen van rechts, mensen met een navigatiesysteem van links. Mensen met navigatie hebben het dus ook elke keer nodig om bij mij te komen omdat de weg die zij voorgeschoteld krijgen veel moeilijker is dan de snelste weg. En als ik er naar vraag gebruiken ze het systeem ook weer om op weg te komen naar huis. Ik hou liever het gevoel dat ik weet waar ik ben. Maar goed het is persoonlijk.

Geniet van de kerstdagen, en leuk dat je nog steeds m'n dagboek leest!

Henri

~~~~
There's no place like 127.0.0.1
CasaSpider Posted - 21 Dec 2007 : 12:50:39
Ik zie wel wat parallelen. In de eerste twee maanden Nederland liep mijn gewicht terug maar inmiddels ben ik aan het werk. Dit betekent twee maal per dag eten. Net nog een broodje scholfilet met (veel) ravigottesaus op. In januari moet het maar uit mezelf komen... :-)
Grappig dat Cindy een vriendin in Dommelen heeft, daar woont mijn vader namelijk ook.

CasaSpider, El Hombre de tu Vida...