4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Op de fiets IV: Epiloog

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 24 Aug 2008 : 14:54:02
Fanatieker dan ooit ga ik nu elke dag op de fiets naar mijn werk en het geeft me meer voldoening dan de auto en motor samen. Ah, als ik het dan over mijn motor heb; die heb ik verkocht en daarmee is de “Op de fiets cyclus” tot een eind gekomen. Ik heb hem verkocht via Marktplaats, voor minder dan ik had willen hebben, namelijk 3400 euro, terwijl ik 3900 in gedachten had. Nouja, het is goed zo. Het is overigens niet zo dat ik hem weg doe omdat Cindy dat heeft gevraagd. Ik kwam er zelf mee (met lichte aansporing van zowel mijn vader als moeder en dat onafhankelijk van elkaar). Hij stond in de weg en reedt er te weinig op en we kunnen het geld goed gebruiken voor andere duurzame dingen in het huis, ofwel de vloer.

Maar dat fietsen naar kantoor vind ik echt geweldig. Geen ergenissen, geen stoplichten en daarmee doe ik in principe voldoende aan sport. Het is toch veertig minuten per dag en ik hou er goed het tempo in.

Leon had een hele vreemde anderhalve week. Op de creche was ie heel verdrietig, thuis heel timide en gevoelig en af te toe wat onrustig ’s nachts. Soms zat ie dan heel dromerig op de bank met een sippe uitdrukking. Omdat hij verders niet ziek was, gaf dat wel een unheimlich geful. Aan de andere kant, alles gaat in fases en we gingen er vanuit dat er gewoon weer een verandering aan zat te komen.

Gisteren hadden we (Cindy’s) familiedag in Diever. Een traditie waar ik erg op gesteld ben. Jos en Gerrie hebben een huisje in Drente en daar gaan we dan met z’n allen heen. Leon is de enige kleine, maar dat was de laatste keer dat dat zo is. Hij krijgt namelijk een neefje of nichtje (lees: Saskia is zwanger)!! Groot nieuws, en gisteren was dat officieel. Daarnaast staat ook Anniek op punt van bevallen, maar Leon zal wel de oudste blijven. Het was in ieder geval een heerlijke dag gesiert door simpelheid en traditie. Van de “Dievertjes” bij de koffie in de ochtend, tot het wandeling en het biertje drinken op het terras en de patat en chinees in de avond. Niettemin was iedereen wel even met Leon bezig, omgekeerd was dat net zo en hij voelt zich er uiterst comfortabel bij. Gevolg is dat hij een ambassadeur is voor nog meer kinderen en ik glom regelmatig van trots. Hoe Cindy en ik iets voort kunnen brengen dat nog mooier en leuker is dan ons samen (en dat is een hele prestatie, haha), is mij een raadsel. Hij was dus weer geweldig! Zowel vrijdag als zaterdag heeft ie gewoon vier uurtjes geslapen overdag en blijkbaar had hij dat nodig. Hij is in ieder geval weer de oude en een beetje meer. Soms gooit hij er volzinnen uit van zes woorden en meer. Niet dat het geheel heel erg verstaanbaar is, maar als je erom vraagt geeft hij toch tekst en uitleg in korte zinnetjes.

Omdat we een marketing plan aan het opzetten zijn, hebben we wat vaker vergadering en worden we bewuster en bewuster. Het is zeker niet gemakkelijk, maar we komen wel vooruit en vooruit gaan betekend groeien. Geestelijk in ieder geval. Leuk om dat proces mee te maken en ook leuk dat ik er met zelfreflectie zo bewust mee bezig ben. Het geeft voldoening.

Wat ook voldoening gaf was het afwerken van de muur na een eerdere lekkage in de keuken. Gipsen, vlak schuren, iets eroverheen gooien zodat het geen vocht meer opzuigt en verven. Ik deed het in kleine stapjes en ben erg trots op het resultaat. Een nieuwe keuken was wel even wennen, niet alles deed wat je ervan verwachte, maar achteraf toch weer wel en we zijn er naast een stukje duurzaamheid op vooruit gegaan. Ook koken op inductie bevalt erg goed en het schoonmaken is makkelijker dan een keramische plaat waar vaak dingen in branden.

Dalijk gaan we weer op pad naar onze persoonlijke fotograve: Mariska van Brenkelen. Even kijken of ze Leon als Leon kan vastleggen, hierover later ongetwijfeld meer!

Henri

~~~~
There's no place like 127.0.0.1