4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Tandjes, Zinnelijk en moderne oorlogsvoering

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 09 Feb 2010 : 15:04:03
Het is een vreemde tijd. Ook zwaar en intens. Allereerst heb ik het vreselijk te doen met Marc en Saskia. Saskia heeft non-hodgkin lymfeklier kanker in een vergevorderd stadium welke niet meer behandeld wordt. Saskia is één van die mensen waarvoor je zonder na te denken je hand voor in het vuur kunt steken. Warm, integer en echt. Als alle mensen waren zoals zij, dan was er zeker geen oorlog en zag de wereld er een stuk beter uit. Daarnaast is het extra zuur omdat ze sportief is, niet rookt en drinkt en vooral ook nog te jong is om zo bruut getroffen te worden. Dit maakt ook het geloven in “the Secret” een lachertje. Er is geen uur op de dag dat ik niet aan ze denk (ze; want Saskia is de zieke, maar om daar de partner van te zijn is denk ik ook erg heftig), en ik hoop dat ze wat van de komende tijd kunnen maken samen.

Evelien heeft zonet haar eerste tandje gekregen en een tweede komt eraan. Ze is er ook ziek van, waarschijnlijk door een lage weerstand. Voor haar doen is ze erg gevoelig en laat luid van zich horen. Niet huilen, dat doet ze nauwelijks, maar wel klagen, mopperen en schreeuwen om aandacht.

Leon heeft ook een knop omgezet. Na intensief met hem praten en doen is het hem gelukt om per direct zinnelijk te zijn. Soms is hij dwars en doet hij nog wel wat in zijn broek. Dat gaat echt niet per ongeluk, er zit een plan achter. Hij vind het ook niet vies als het langs zijn pijpen naar beneden loopt zijn sokken in. Zoals hij zelf zegt: Ik kan er wel om lachen. Zijn taalgebruik heeft ook een enorme sprong gemaakt. Eindeloze zinnen en zinsverbanden perst hij eruit, vaak nog vol met woordspeling en een dubbele bodem. Daarnaast heeft hij een uitgebreid repertoire aan smoesjes die hij als parate kennis met hem mee zeult. Met Evelien ziek en belabberd weer zit je wel eens opgesloten in je eigen huis. Doordat Evelien ook meer van zich laat spreken gaat dit ten koste van de aandacht die Leon krijgt, en daar is hij niet altijd blij mee. Soms heb je dan lawaaiige chaos en kijk ik echt hoe lang het nog duurt tot het bedtijd is.

En als het dan bedtijd is en de kindjes liggen te slapen, de keuken opgeruimd is en het speelgoed aan kant… dan geef ik veel te vaak toe aan mijn verslaving: Call of Duty – Modern Warfare 2. Dat is een First-person shooter, ofwel met moderne wapens elkaar in teamverband aan stukken schieten online. Omdat vrienden het ook hebben doen we dat met onze headsets op over Skype. De evolutie van het gamen heeft ervoor gezorgd dat het onwijs lekker speelt en door een punten en ranking systeem verslavend werkt. Aan de ene kant werkt het dus heerlijk, maar televisie is nu gewoon te saai en te langzaam om naar te kijken en als ik iets nuttigs met de computer wil doen blijft dat icoon om het spel te starten enorm aan me trekken. Op de korte termijn moet ik het denk ik maar van mijn computer halen, want eigenlijk is het zonde van mijn tijd. De tijd van spelen verdwijnt in een zwart gat, terwijl bijvoorbeeld schrijven veel duurzamer is. Daar heb je mogelijk jaren wat aan (er zijn mensen die er rijk mee worden!).

Het is nu ook zo druk, dat ik in principe alle avonden zou kunnen doorwerken. Ik heb veel krappe deadlines en er komt nog meer werk aan. Ik zal er niet over klagen omdat ik dankbaar ben dat ik mag werken. Voor een groot deel is het ook vertrouwen want 95% van het werk doe ik vanuit huis. Hiermee wordt wel de scheiding tussen werk en privé steeds dunner en in combinatie met het gamen zit ik teveel tijd achter mijn PC.

Het is nu al weer een paar dagen verder en ik voel de behoefte om een voorbeeld te geven waarom de laatste tijd best pittig is. Evelien heeft nu twee tanden, is verkouden en wordt zich steeds bewuster van alles. Als ze huilt en dat is (of was) niet vaak, dan klinkt ze niet zielig maar vooral boos en verontwaardigd. Er zit zoveel strijdlust in haar dat ik haar diva noem als ik haar bij de crèche aflever, eerder noemde ik haar lawaai papagaai. Omdat ze verkouden is, maar ook onrustiger, moest ik er vannacht om het uur wel een keer uit. Leon slaapt daar op zich doorheen, maar niet meer als het vijf uur is geweest. Als Leon eenmaal wakker is, gaat ie niet meer slapen. In de nacht heeft ie nog een luier en die plast is dan vreselijk vol. Vannacht had Cindy een kleine luier omgedaan en die was dus sneller verzadigd en was zijn pyjama nat. Dus toen Evelien eindelijk rustig sliep was ik met Leon bezig. Daar werd ze uiteindelijk weer wakker van en als ze leven hoort, dan accepteert ze de afwezigheid van aandacht niet en begint de dag dus vroeg. Even later sta ik onder de douche. Halverwege stormt Leon de badkamer binnen omdat ie moet poepen. Zijn billen afvegen kan ie nog niet, zijn broek optrekken doet ie nog niet, wat er op neer komt dat ik snel moet stoppen met douchen om zijn billen af te vegen voordat ie er ineens mee op het bed gaat zitten. Dus zelfs geen rust in de douche. Daarnaast laat ie natuurlijk de badkamer deur helemaal open staan zodat het ook nog eens koud is. Zo voel je dus continu een druk van bezig zijn. Ook naar de crèche is best hard werken; kindjes aankleden, tandjes poetsen, tas inpakken ivm ongelukjes, als het vriest nog even ramen krabben en ga zo maar door. Als Evelien aan tafel zit wil ze alles pakken, en dat doet ze heel verdienstelijk. Ze weet perfect haar schouder in zo’n hoek te draaien voor maximaal bereik. Aan een placemat trekken helpt om bij een bord, glas of mes te komen. Maar dan stikt ze weer in een hap brood of heeft ze alles spulletjes op de grond gegooid en wil meer entertainment. Daarbij maakt ze flink wat geluid en Leon wil daar weer bovenuit. Het is allemaal best te doen, maar kinderen zijn net een groot IT project: Als je van te voren weet wat het kost begin je er niet aan, maar als het af is ben je toch blij dat je het gedaan hebt. Evelien en Leon zijn mijn schatjes, maar het komt wel met een prijs en gaat niet vanzelf. Ik schrijf het maar eerlijk, dan kun je zelf nooit klagen dat niemand je gewaarschuwd heeft. Ik kan me best voorstellen dat niet iedereen helemaal gelukkig met zijn kinderen is als je de sterke binding niet voelt en deze ook niet toelaat. Dan helpen die zware momenten niet echt mee. Voordat ik kinderen had dacht ik dat de nachtelijke acties alleen het eerst jaar waren of zelfs nog minder. Nu weet ik wel beter, en dan heb ik nog twee makkelijke kinderen (dat vinden de meeste mensen gelukkig van hun eigen kinderen). Maar goed, als dalijk het weer beter wordt en Evelien ook weer een stukje verder is, dan is alles weer anders…. You can’t stand with two feet on the ground and kick ass!


Henri

~~~~
'Tis better to be silent and be thought a fool, than to speak and remove all doubt.

Abraham Lincoln