4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Ik word een man, Cindy mijn vrouw

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 24 Oct 2006 : 10:46:34
Afgelopen zaterdag 21 Oktober 2006 heb ik Cindy gevraagd om met me te trouwen. Ze heeft “Ja” gezegd!

Dit weekend kwam de moeder van Cindy oppassen en zijn we naar Ootmarsum gegaan en hebben geslapen in “Hotel La Poste”. Ik ben er vroeger met mijn moeder geweest, mijn moeder is er met Gerard geweest en de ouders van Cindy hebben er ook eens geslapen. Ik had het al voorbereid en Cindy zag het niet aankomen.

Ik had een koeltas meegenomen met een fles champagne erin, toen we in de hotelkamer kwamen keek ze niet gek naar de koeltas. Ze dacht dat ik wat biertjes had meegenomen. Ook het doosje met trouwring in mijn broek was haar niet opgevallen. Zo zie je maar, je denkt dat iemand het door heeft, maar zo werkt dat blijkbaar niet. De middag hadden we een stadswandeling gemaakt: Ootmarsum is een klein zeer oud dorpje met heel veel kunstenaars en dus galeries. Erg gezellig met dat herfstweer. Om zeven uur zouden we ook in het hotel eten (erg chic!) en om vijf uur gingen we even relaxen op de kamer. Ik had haar verteld dat ik champagne had meegenomen, maar dat drinken we wel vaker, dus ze zag het nog steeds niet aankomen. Op de kamer schonk ik de champagne in en deed ik mijn verhaaltje. Ik vroeg of ze nog goede redenen had om vast te houden aan haar naam, dat had ze niet, dus vroeg ik of ze dan met me wilde trouwen. Ze kreeg grote ogen en een blosje en ik twijfelde niet of ze zou willen. De ring paste perfect en de hele avond was erg gezellig! Om half negen zaten we nog in de lounche voor een espresso, maar half tien lagen we dan echt in bed. Moe en uitkijkend naar een lange nacht zonder flesjes . In m’n omgeving had ik al een paar keer gezien dat een man zijn vrouw vroeg, maar zonder concrete datum. Het gevolg: Ruim een jaar later nog geen huwelijksdatum. Die valkuil stap ik niet in, dus ik heb een datum, een locatie en een ambtenaar geregeld en wel op 21 september 2007. Zo hebben we voorlopig iets om naar uit te kijken. Locatie : http://www.sniep.nl/ . Het is verder geen geheim, dus ik wil ook wel onthullen dat we ’s avonds trouwen waar iedereen dus bij is! Leek me wel origineel en allebei voelde we niets voor een hele dag. Als gimmick wilde we eerst in body-paint, maar dat bleek toch erg onpraktisch te worden met al die aanrakingen, zweten, etc. Natuurlijk moet er nog van alles geregeld worden, maar daar hebben we dan ook de tijd voor. Ik vind het wel een kroon op ons bestaan.

Ik had een half jaar geleden toch niet voor kunnen stellen hoe mijn leven nu is. Ook door Leon ben ik meer van Cindy, maar ook van mijn moeder gaan houden. Ik beleef en voel nu dingen die ik zonder Leon niet had kunnen weten of voelen. Zelfs als hij huilt vind ik hem lief en hij praat de laatste dagen honderduit. Vanochtend bracht ik hem bij m’n moeder en hij was zooo lief. Vol vertrouwen keek hij me aan en glimlachte hij. Het maakt me kwetsbaar, maar ik zou het voor geen goud willen missen.

Met mijn oma gaat het helaas niet zo goed. Ze heeft al sinds vorige week niets gegeten en gedronken en loopt echt op de laatste loodjes. Ik was gisteren nog even bij haar en hoewel ik geen nauwe band met haar heb, heeft mijn moeder en mijn tante dat wel. Zo’n raar contrast, het beginnend leven en het eindige leven. Zo elkaars uiterste, maar ook met veel overeenkomsten. Ik hoop dat er aan haar lijden snel een eind komt, maar dat ze wel met een gerust hart gaat…

Deze week zit vol verjaardagen, Marlene, Saskia, Marcella vieren hun verjaardag en zondag geven wij als Arcencus een presentatie aan familie. De dagen worden donkerder en het goede weer lijkt nu echt voor de winter vertrokken. Toch kijk ik niet tegen de winter op. Je kan het toch gezellig maken thuis. Voor nu stop ik weer even met schrijven, ik zal snel wat foto’s van Leon plaatsen. Ik heb ook een filmpje waarin ie lekker babbelt, maar het lukt me niet om die klein genoeg voor internet te maken.


Henri

~~~~
There's no place like 127.0.0.1