4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Eindejaar

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 03 Jan 2009 : 08:53:31
Het is tweede kerstdag in de ochtend en de zon stroomt onze huiskamer binnen. Leon heeft net met oma gebeld en zit nu Teletubbies te kijken. Cindy is boven aan het douchen en ik zit te schrijven met mijn (vijf jaar oude!) laptop op schoot. Daarnet heb ik voor het eerst samen met Leon op de PS3 gespeeld: Little Big Planet. Een platform spelletje dat je met z’n vieren tegelijk kunt spelen. Hij kan er mee rennen en springen en hoewel hij nog niet op andere platformpjes kan springen, kan hij in ieder geval bewegen en ziet hij wat hij doet.

De laatste tijd is Leon liever dan een engel, alleen ’s nachts weer een drama. De laatste week ging het even helemaal goed, maar nu wordt ie weer minimaal twee keer per nacht wakker en moet hij huilen. Als ik vraag waarom hij huilt geeft hij geen antwoord. Ik heb het idee dat ie raar droomt of dat hij bang is, maar zeker weten doe ik het niet. Of hij voelt zich er alleen ofzo, maar af en toe is het wel frustrerend. Ook het niet reageren (en dan een half uur naar zijn gehuil luisteren) werkt niet. Ik heb het een week gedaan en er zat nauwelijks verandering of effect in. Als ik hem overdag vraag naar zijn nachtelijke praktijken erkend hij het wel, maar geeft vervolgens geen uitleg en hij lijkt er ook niet echt mee te zitten. Hij zegt dan wel met een quasi meelevende blik “Pappa boos.”, maar daar blijft het bij. Maar terug naar mijn eerste zin: Leon is een engel. Wilde hij vroeger nog wel eens niet de gezelligste zijn als we op bezoek waren waar hij zich niet thuis voelde, nu kun je hem er gemakkelijk bij hebben. Gisteren met kerst is het nog best laat geworden, maar er komt geen piepje uit. Hij helpt bij het schoonmaken en heeft zelfs met het voorgerecht meegeholpen. Hij is erg knuffelig en geeft veel om gezelligheid. Als ik de open haard aansteek moet ik ervoor gaan liggen zodat hij tegen me aan kan liggen. Maar dat is niet genoeg, mamma moet er ook bij komen en als ze dat dan doet kan hij genoegzaam om zich heen kijken en heeft ie het gemaakt. Eén kind is een makkie en dat besef ik veel beter dan dat geen kind pas een makkie is. Ik zal er niet te lang over doorgaan, maar zoals hij de laatste weken is, is het echt een feest! Heerlijk, je kunt nu echt met hem praten en hoe meer hij zich ontwikkeld hoe meer naar voren komt dat het gewoon een fijn en eerlijk ventje is.

Met Arcencus zijn we nu met z’n zessen, de groei zit er dus in en aan ons grootste gebrek – marketing – wordt hard gewerkt. We netwerken nu veel meer en beter dan een half jaar geleden, niettemin werpt het nog niet bijzonder veel vruchten af. Het is vooral investeren en op termijn moet daar omzet uit komen. De lasten gaan vooralsnog voor de baten uit. De laatste maand had ik ook wat deadlines voor projecten en naast dat het af en toe frustrerend is, hou ik ook wel van de druk en de uitdaging. Onder druk haal ik meer uit mezelf, maar het gaat ook ten kosten van je gesteldheid en privé leven.

Een moedervlek op mijn been verkleurde in een paar maanden tijd naar zwart en die heb ik weg laten halen. Maandag de 29e krijg ik de uitslag en worden de hechtingen eruit gehaald. Mijn moeder had huidkanker toe ze 38 was, en ik ben nu 37, dat in combinatie met de veranderingen zorgde ervoor dat ze ook in het ziekenhuis aangaven dat het verstandig was de vlek te verwijderen.

Het is nu al weer 3 Januari en kom er nu pas aan toe verder te schrijven. De laatste maanden van 2008 zijn erg druk geweest en pas nu begint de rook een beetje op te trekken. Vlek waar ik nu net over schreef was gewoon een moedervlek, niets aan het handje.

Gisteravond heb ik met de vrienden geklommen en het was niet alleen gezellig, maar het ging ook erg goed. Mijn klimschoenen zijn versleten, maar nu we serieus weer aan het klimmen geslagen zijn, ga ik ook snel nieuwe schoenen kopen.

Gisteren heb ik ook lichamelijke arbeid verricht. De meubels van Leon gaan naar de babykamer en voor Leon hebben we nieuwe meubels gekocht waaronder een groot bed (200 x 90), daar is ie ’s nachts twee keer uit gevallen, vandaag een hekje regelen… Ook hoor je wel eens: Een groot bed klimmen ze zelf niet uit. Vanochtend stond hij gewoon aan ons bed (Gezellig!). Gelukkig had ik hulp van Leo en Gerard (lees: Zij hebben de meubels in elkaar gezet). Slopen en weggooien kan ik goed, dus dat heb ik gedaan.

Anyway, ik zit nu beneden en het geduld van Leon (en dat is niet veel) is bijna op, dus ik moet aftaaien, maar ik heb goede voornemens en die wil ik weer even netjes opschrijven als reminder voor mezelf: Ik moet wat meer in het hier en nu leven en niet in de toekomst. Ik wil ietsje afvallen en sportief bezig zijn. Ik wil op mijn werk rust creeeren voor Mei als de baby komt. Ik wil me verdiepen in marketing en daarmee bezig houden. Als laatste wil ik ook investeren in mijn persoonlijke internet imago, dus meer schrijven, publiceren en mijn ideeen uiten.



Henri

~~~~
Darkness cannot drive out darkness;
only light can do that.
Hate cannot drive out hate;
only love can do that.