4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Mijn helden

Note: You must be registered in order to post a reply.

Screensize:
UserName:
Password:
Format Mode:
Format: BoldItalicizedUnderlineStrikethrough Align LeftCenteredAlign Right Horizontal Rule Insert HyperlinkInsert EmailInsert Image Insert CodeInsert QuoteInsert List
   
Message:

* HTML is OFF
* Forum Code is ON
Smilies
Smile [:)] Big Smile [:D] Cool [8D] Blush [:I]
Tongue [:P] Evil [):] Wink [;)] Clown [:o)]
Black Eye [B)] Eight Ball [8] Frown [:(] Shy [8)]
Shocked [:0] Angry [:(!] Dead [xx(] Sleepy [|)]
Kisses [:X] Approve [^] Disapprove [V] Question [?]

 
Check here to subscribe to this topic.
   

T O P I C    R E V I E W
Henri Posted - 27 Feb 2010 : 10:56:17
Zaterdag vierde Cindy haar verjaardag en het was erg gezellig. Ik had wel iets teveel gedronken, maar zeker niet dronken. Ik was vooral erg moe. Gelukkig was ik er zaterdag vroeg uit geweest dus zondag was Cindy aan de beurt. Toen ik om half negen ook uit bed kwam (dat is uitslapen) voelde ik me eigenlijk totaal niet in staat om wakker te zijn. Ik was kapot. Het eerste waar jij natuurlijk aan denkt is een kater, en dat die zwaarder worden als je ouder wordt. Het zal best kunnen zijn, maar het voelde anders. Er zat geen fut meer in mijn lijf en met moeite heb ik me nog een paar uur wakker gehouden totdat ik zei “Sorry Cin, ik moet in bed liggen”. Omdat Cindy ook moe moest zijn en het eigenlijk flink lullig aanvoelde om haar in de steek te laten, gaf ze geen commentaar en was het wel goed. Ze had alleen het bed al afgehaald (en een deel van het huis al schoon gemaakt) dus ik ben in het bed van Leon gaan liggen. Die vond dat prachtig en wilde erbij liggen. Met zijn gezicht dicht bij het mijne vroeg hij heel lief “pappa, wil je me vasthouden?”. Na mijn “natuurlijk” draaide hij zich om en trok mijn hand over hem heen zodat ik hem tegen me aan kon trekken. Niet dat hij dat lang volhoudt, hij was klaarwakker, maar god wat voelde ik me toch gelukkig en liet me langzaam in een vreemde roes wegzakken. Later draaide hij zich weer om en keek naar de haartjes van mijn baard en voelde eraan en vroeg of hij later ook haar op zijn kin kreeg. Ik keek hem met een half oog aan en verdronk in zijn blauwe ogen. Zijn flauwe glimlach, bewonderend naar mij kijken liet mijn hart harder bonzen. Hiervoor heb je dus kinderen! Om onbeperkt heel hard van ze te houden. “Ja, die krijg jij ook boef!”, zei ik tegen hem, en hij antwoordde dat hij ze meteen zou weghalen. Hij was in ieder geval heel lief en daarna ben ik weer in slaap gevallen.

Het is nu weer een week verder. En ik heb nog steeds last van stress. Er loopt teveel tegelijk met werk (heb deze maand wel weer een record omzet), maar ook de drukte thuis en het niet kunnen ontspannen spelen mij parten. Ben elke dag om tien uur naar bed gegaan, maar nog steeds heb ik elke dag de hele dag hoofdpijn. ’s Nachts klopt mijn hart heel onrustig en slaat om de twee slagen er eentje over. Ik maak me daar niet druk over, dit heb ik vaker gehad en als ik rustiger in mijn hoofd wordt verdwijnt het na een paar weken vanzelf. Toch zijn er genoeg tekenen dat ik echt rust moet pakken en dingen voor mezelf gaan doen. Ik merk het zelfs als ik even op weg ben met de auto om iets te halen. Ik rijdt veel te snel en erger me aan alles. Gelukkig lukt het me nu ook goed om de avond niet te gamen en weer gezellig met Cindy een wijntje te drinken.

Ik merk trouwens ook dat ik erg gevoelig ben voor falen. Ik kan daar echt wakker van liggen (en een onrustig hart helpt daar niet bij). Van de week moest ik even het draadloos netwerk van Marc en Saskia pimpen. In mijn eerste poging lukte dat niet echt. Volgende dag wel meteen terug gegaan en het wel netjes gedaan. Ik heb ook mijn eerste afwijzing van een WBSO subsidie binnen. Ook daar kon ik me vreselijk over opwinden. Aan de ene kant omdat het in mijn ogen erg onterecht was, maar later besefte ik me steeds beter dat mijn onbegrip mijn inzicht belemmerd. De manier van communiceren is alles. Als iemand jouw overduidelijk “goede” standpunt niet deelt, dan breng je het dus niet goed over. Iets waar ik steeds vaker last van heb.

Om kort te gaan. Deze winter vond ik de zwaarste die ik me kan herinneren. Ik red het allemaal wel, maar het was niet gemakkelijk. Soms vind ik mezelf dan weer een aansteller: wat heb ik te klagen? Ben gezond, heb een lief gezin die van me houdt, heb goed werk terwijl dat echt niet vanzelf sprekend is. Maar dat besef werkt niet mee om mij beter te voelen. Het maakt wel weer duidelijk dat geluk niet in de grote dingen zit. Je kunt alles hebben, maar dat betekend absoluut niet dat je gelukkig bent. Het is de voldoening en de kleine dingen die lekker lopen wat me gelukkig maakt…


Henri

~~~~
'Tis better to be silent and be thought a fool, than to speak and remove all doubt.

Abraham Lincoln