4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Recensies
 Muziek - Albums
 Beth Orton - Daybreaker
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Raymond
Moderator

137 Posts

Posted - 25 Aug 2002 :  16:44:32  Show Profile  Visit Raymond's Homepage  Reply with Quote
Het is alweer ff geleden dat een CD uitkwam waar "ik op zat te wachten". Eindelijk weer 'ns een. Eigenlijk al ruim een maand geleden gekocht, maar had nogal wat andere dingen te doen en bovendien lag de CD wat "moeilijk" dus vandaar nu pas recensie.

Beth Orton - Daybreaker



Label: Heavenly (EMI)
Release Date: 15 juli 2002

Ik heb Beth Orton leren kennen door haar allereerste CD, SuperPinkyMandy (1993), die ze samen met William Orbit gemaakt heeft. Typisch, want er zijn van de CD maar 5000 exemplaren gemaakt en alleen in Japan uitgebracht. Vanwege die CD heb ik ook de andere CDs van Orton gekocht: haar echte (alleen door haar gemaakt) eerste CD, Trailer Park (1996), wat een groot succes was, en haar tweede CD, Central Reservation (1999). Deze 2 CDs waren anders dan SuperPinky, maar eveneens erg goed, met name Trailer Park. Daybreaker is haar derde, en als de perioden standhouden, kunnen we in 2005 haar vierde verwachten.

Maar goed, Daybreaker. De CD telt 10 songs, die voortborduren op haar eerdere werk en daarmee van eenzelfde soort zijn. Maar toch ook weer niet, en dat verklaart het "moeilijke" van wat ik hierboven schreef. Daar waar de eerste CDs duidelijk een triphop insteek hadden (waar ik als Massive Attack fan erg van gecharmeerd was), is Daybreaker dat ook wel maar ligt er een sausje folk overheen (of andersom eigenlijk: folk met sausje triphop). Het is zeker wel een echte Orton plaat. Haar stem is weer vanouds rouw, doordingend en vervoerend. Mijn idee over de CD was dat haar werk zich gewoon verder ontwikkeld heeft en dat dat de CD bloedstollend mooi maakt.

De CD opent met "Paris Train" waar alle registers gelijk worden opengetrokken: mooie lyrics, goede ondersteunende bass, aangevuld met blazers, de hele meut aan gitaren (waarvan ze de akoestische zelf hanteert), en een waar strijkersorkest. Dit nummer wordt gevolgd door "Concrete Sky" dat momenteel in de buitenlandse hitparades staat, en waar Ryan Adams voor ondersteuning met zang en de piano zorgt. Ryan Adams doet ook mee met Track nr. 7, "God Song", samen met Emmylou Harris, en heeft geresulteerd in een country-ballad, die naar mijn smaak iets te langzaam is. Wel erg mooi, maar is een beetje een buitenbeentje.

Track nr. 3, "Mount Washington", klinkt weer wat meer in lijn met wat we gewend zijn. Alleen de laatste minuut van de plaat is een brei met zooi, die in het begin maar moeilijk te waarderen is. Nummer 5, "Daybreaker", is het meest aan triphop op de CD. In dit nummer wordt Orton ondersteund door de elektronische gaven en beats van The Chemical Brothers, en ik moet zeggen, het vloog erin bij me. Tracks nrs. 4, "Anywhere", en 6, "Carmella", omsluiten deze plaat mooi. Met name het gitaarspel in "Carmella" is strak. De afsluitende tracks nrs. 9 en 10, "Ted's Waltz" en "Thinking about Tomorrow", zijn op zich de mooiste van de CD. Dat laatste nummer is misschien wel het mooiste van haar repertoire.

Het enige tegenvallende van de CD is eigenlijk "God Song", dat zoals gezegd mooi is, maar niet echt op deze CD past, en zeker niet als 7e nummer tussen de twee mooiste stukken van de CD in. Maar toch: Aanrader!

Score: 9

PS. Als iemand het origineel van "SuperPinkyMandy" heeft (ik doe het nu met een getrade kopie van het origineel), of iemand kent, en er ook nog vanaf wil, laat het me ff weten.

Edited by - Raymond on 13/02/2003 16:58:14
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: