4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Recensies
 Muziek - Albums
 Hooverphonic - Jackie Cane
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Raymond
Moderator

137 Posts

Posted - 14 Oct 2002 :  03:18:39  Show Profile  Visit Raymond's Homepage  Reply with Quote
Alhoewel Hooverphonic een van mijn favoriete bands is, wist ik niet dat er alweer een nieuwe CD in de schappen lag. Toen ik er achter kwam was de rit naar Plato een snelle keus.

Hooverphonic presents Jackie Cane



Release date: 30 september 2002
Label: Columbia (Sony Music)
Total time: 46'11"

Dit is inmiddels de 4e CD van het Belgische trio: zangeres Geike Arnaert, gitarist Raymond Geerts en bass/programmer Alex Callier. Heb de Limited Edition gekocht waar een bonus CD bijzit met remixes van songs van hun eerdere albums. Om dat alvast maar even kwijt te zijn: bemachtig de L.E. want de mixen zijn de moeite waard en bovendien is het doosje veel mooier, en dat voor die 2 euro.

De nieuwe CD heeft dus de titel Jackie Cane, een fictieve zangeres waaraan op de vorige CD, "The Magnificent Tree", een song was aan opgedragen. De nieuwe CD telt 13 songs en het is weer verbluffend wat ze gedaan hebben: het is vormgegoten als de soundtrack bij de film over het hele leven van Jackie Cane.
Toen ik de eerste song (en dus de CD) voor het eerst luisterde had ik m'n volumeknop wat hoog staan. Schoot ineens een drum door m'n kamer...dat wil je niet weten . Goed begin dus, niet alleen qua eerste luisterbeurt, maar eveneens qua eerste song. Beetje jolig klinkend nummer over dat hij haar niet genoeg geeft en hun relatie op het randje balanceert. Beetje paradoxaal dus. Dat geldt eveneens voor het tweede nummer, "One", wat echt op de oude Hooverphonic lijkt: paradoxaal lied over een tegenstrijdig koppel met operazangondersteuning van Catherine VandeVelde en de hele meut aan instrumentenondersteuning: Moog, harmonica, en strijkers van het London Session Orchestra. De laatsten komen ook terug in het derde nummer, "Human Interest", over dat met de vinger naar een ander wijzen wel "human interest" hebben is, maar ook "sad" is.

Vanaf track nr. 4 springen we in het diepe met "Nirvana Blue", en beginnen de wat aparte songs. "The World is Mine" (#5) is wat discoachtig en doet aan de jaren '70 denken (is tevens de nieuwe single), en "Jackie's Delerium" (#6) is een indisch getinte plaat maar een beetje eentonig. "Sad Song" (#7) deed me aan de muziek van Baantjer (ook populair in Belgie natuurlijk!) denken: een beetje melancholisch, maar wel met een goed stuk zang- en gitaarwerk. Track 8, "Day after Day", heeft een beetje een Spaans tintje, maar is erg ritmisch en ging er in als koek.

De CD begint echt mijn plaat te worden vanaf track 9: "Shampoo". Heftige beats rondom lyrics over een persoon die alles is: warm en koud als ijs, en een "necessity" maar ook de shampoo in haar ogen. "Others Delight" borduurt hierop voort en zijn (daarom) aan elkaar gemixed. Iets rustiger maar met mooie bass, en tracks 9 en 10 deden me het meest denken aan de voorgaande CDs. Deze twee songs worden gevolgd door het met reggae geluiden gespijste "Opium". "The Last Supper" (#12) is een erg mooi nummer, ondersteund door piano en synth, over iemand met veel "imploding energy" (mooie term!) die z'n gedachten maar niet naar buiten wil brengen, maar erop wordt gewezen dat zaken lopen zoals ze lopen en dat beter wel kan doen. De laatste plaat, "The Kiss", borduurt voort op het noodlot of lotsafhankelijksheids-thema van The Last Supper, en de dood: eveneens een rustig maar mooi nummer.

Samenvattend moet ik zeggen dat de CD wel weer erg goed maar ook wel anders is geworden. Het is niet zozeer meer commercieel, maar het heeft er wel iets van weg. Het is wel een duidelijke verdere ontwikkeling van de band, en laat zien wat deze allemaal in haar mars heeft. Toch blijft hun 2e CD, "Blue Wonder Powder Milk", voor mij nog steeds de beste, en geldt voor mij als de trado Hooverphonic-sound (eveneens als de onder de bandnaam "Hoover" verschenen eerste CD "A Stereophonic Sound Spectacular").

Score: 9

Homepage (wel een beetje minder, want zoals het erop lijkt moet je eerst zelf Flash 6 installeren, anders werkt de website niet; kom op gasten: goeie muziek, maar dta kan beter)

Edited by - Raymond on 13/02/2003 16:53:18
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: