4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Speciaal
 Thailand en Cambodja
 Te land, ter zee en in de lucht
 Forum Locked
 Printer Friendly
Author Topic  

Marc
Moderator

Netherlands
18 Posts

Posted - 31 Oct 2002 :  09:31:23  Show Profile  Visit Marc's Homepage
Na de avonturen van Koh Samui (uitslapen, strand liggen en drinken) en de full moon party moesten Jeroen en ik er weer aan geloven: plannen en weer reizen. Het volgende doel was Cambodja: het Ankhor complex.
In the Lonely Planet (onze reisbijbel) lazen we dat de trip vanuit Bangkok naar de Cambodjaanse grens goed te doen was. Je pakt de trein of de bus en je zit er binnen een uur of 6. Maar dan vanaf de grens begint het afzien. Daarvoor moet je overigens wel eerst je visum regelen. Je begrijpt het. Ik ben mezelf van alle kanten aan het indekken om onze decadente vliegtrip goed te praten. Vanuit Chiang Mai naar Koh Samui hadden we een aantal zware reisdagen en we vonden dat een "binnenlandse" vlucht er wel af kon. Het grote voordeel is dat je direct op de plaats van bestemming je visum kunt regelen voor $ 20,- en het is gewoon veel ontspannender. De vlucht van Koh Samui naar Bangkok duurde nog geen uur en voor de vlucht naar Siam Reap in Cambodja geldde hetzelfde. Al met al zeer relaxed dus.
Daar aangekomen staan er misschien wel 20 Cambodjaanse beambtes je op te wachten op het vliegveld om je met z'n allen zo chaotisch mogelijk door de douane heen te loodsen. Daarna wordt je in de taxi gezet en moet je afwachten waar je belandt.
Het dorpje Siam Reap, van waaruit alle tripjes worden geregeld naar het beroemde Ankhor complex, ziet er 's-avonds en eigenlijk ook overdag erg vaag uit. Iedereen zwalkt een beetje over straat en er wordt je van alles aangeboden: sex, drugs, etc. Ik had dat van Thailand wel verwacht, maar van Cambodja niet. Dit is natuurlijk wel een van de meest toeristische sites van Cambodja, maar toch. Voordat ik het Ankhor verhaal een beetje toelicht, kan ik al zeggen dat we het echte Cambodja niet hebben gezien. Maar het was wel een hele ervaring.
Dan Ankhor. Het Ankhor complex bestaat uit een groot aantal tempelcomplexen die zijn zijn gebouwd tussen 800 en 1100. De hoogtepunten volgens de meeste toeristen zijn Ankhor Wat (als laatste gebouwd), het Bayon (in Ankhor Tom) en Tha Prong (de enige tempel die nog wordt omgeven door echte jungle). In deze laatste werden tijdens onze trip filmopnamen gemaakt voor een franse film (two brothers o.i.d.). We hebben Ankhor met een tuk tuk bezocht. Lekker met z'n tweeen achterin een overdekt brommertje met een Cambodjaanse chauffeur die alle highlights kan dromen. Zelf vond ik het Bayon en Ankhor Wat het best. Bayon omdat de bouwstijl supertof was en Ankhor Wat door de grootte van de tempel. De foto's zeggen hopelijk meer dan de woorden, maar het zal nooit een afspiegeling zijn van hoe je het zelf beleefd. Indrukwekkend is ook dat er volgens de Lonely Planet guide nog steeds mijnen schijnen te liggen. "Stay on the path", dus :-)
We zijn al met al maar 1 dag op het complex zelf geweest en dat is ook eigenlijk genoeg voor de oppervlakkige reizigers die we zijn. Er zit natuurlijk heel veel geschiedenis achter de tempels en daar heb ik me ook wel in verdiept, maar het blijft van tempel naar tempel lopen plus het feit dat het zweet de hele dag over je lijf gutst, omdat de vochtigheidsgraad daar 97% is
We besloten de middag met een zonsondergang vanaf een tempel (Tha Bakheng) die op een heuvel stond en dat maakte de dag echt af.

De volgende dag hebben we de horizontale variant van de death road meegmaakt. Een taxi trip van Siam Reap terug naar de Thaise grens. We hadden al gelezen over deze beruchte rit, maar dat het zo erg zou zijn, no way. We hadden een taxi genomen waar normaal 4 mensen op de achterbank moeten en twee op de bijrijdersstoel. We hebben op de achterbank de vierde zitplaats afgekocht, zodat we met z'n drieen iets van ruimte hadden. Achteraf bleken we daar de hele trip prinsheerlijk met z'n tweeen te zitten. Maar dan de weg zelf. Hobbels, gaten, weggedeeltes die onderwater staan en maar afwachten dat je niet vast komt te zitten. De lokale bevolking staat er en masse te ondersteunen en tips te geven hoe je beste door het ondergestroomde deel kunt rijden. In het begin zit je met ongeloof elke seconde met je hoofd tegen het dak, maar zelfs dit gaat wennen. Het laatste stuk krijgt het begrip kinderhoofdjes een nieuwe invulling. Oftewel kinderhoofdjes voelen als asfalt als je het vergelijkt met deze weg. Gelukkig duurde de rit maar 4 uur, waar we op 6 a 7 uur hadden gerekend.

Na de grens over te zijn gegaan, hebben we onze reis vervolgd naar Koh Chang een eiland in het zuidoosten van Thailand.
Wellicht dat Jeroen daar vandaag nog een stuk over schrijft, anders kun je het vervolg en tevens het einde lezen als wij reeds thuis zijn.

Conclusie: over land met de trein, met een ferry naar Koh Samui en met het vliegtuig naar Cambodja. Te land, ter zee en in de lucht. Mmm, leuke titel voor een Tros-programma misschien.

  Topic  
 Forum Locked
 Printer Friendly
Jump To: