4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Recensies
 Muziek - Albums
 Massive Attack - 100th Window
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Raymond
Moderator

137 Posts

Posted - 13 Feb 2003 :  16:42:15  Show Profile  Visit Raymond's Homepage  Reply with Quote
EINDELIJK!!!! De nieuwe CD van Massive Attack. Zit er al 1,5 jaar op te wachten. Logischerwijs dus een review.

Massive Attack - 100th Window



Label: Virgin
Release date: 10 februari 2003
Total playing time: 73:45

1. Future Proof
2. What your Soul Sings
3. Everywhen
4. Special Cases
5. Butterfly Caught
6. A Prayer for England
7. Smalltime Shot Away
8. Name Taken
9. Anti Star
Hidden track

Het was lang wachten op de nieuwe album release van Massive Attack. Mezzanine was de laatste en die is alweer van 1998. In 1999 is nog wel de Singles 1990/1998 collection uitgebracht, maar daar is het mee gezegd. Heb derhalve de ontwikkeling van deze nieuwe CD al vanaf eind 2001 gevolgd.
Robert '3D' del Naja heeft de CD bijna alleen geproduceerd. Andrew "Mushroom" Vowles heeft de groep helaas verlaten vanwege artistieke onenigheden. Grant "Daddy G" Marshall heeft deze CD uitgezeten vanwege familieaangelegenheden, maar zal wel weer bij de volgende CDs betrokken zijn, alsmede zal hij met de tour meereizen die Massive Attack gaat doen nav. deze CD. Ook geen Shara Nelson, Liz Fraser en Tracy Thorn meer. Sinead O'Connor vervangt de vrouwelijke vocals. Gastvocalist Horace Andy is nog wel van de partij. Toch heeft elke CD die Massive Attack heeft uitgebracht iets nieuws of innovatiefs gebracht. De eerste, Blue Lines, zelfs een muziekstroming die nu mijn favoriete is. Genoeg redenen dus om benieuwd te zijn hoe 100th Window zou zijn.

Ik moet zeggen, in het begin was ik wat teleurgesteld. De CD lag wel in het verlengde van Mezzanine, en was ook zeker weer innovatief. Iets minder zwart als Mezzanine, maar wel met sfeer en mooie basslines. Klonk goed allemaal, maar had iets meer verwacht. Misschien waren de verwachtingen ook wel te hoog. Toch ben ik in de loop van de tijd de CD erg gaan waarderen.
Huh, hoor ik je denken, de CD is net uit. Antwoord: Heb de CD al kunnen horen begin januari toen de MP3s uitkwamen van een gelekte CD. Misschien heeft dat ook wel bijgedragen aan mijn teleurstelling. Ondanks dat het met LAME geencodeerde 192 Kbit mp3s waren, zijn de tonen boven 16 KHz daarin wel wat matig in aanwezig. Nu ik het origineel heb gehoord ben ik verkocht. Het is weer een innovatief juweeltje.

De CD telt 9 tracks inclusief een 13 minuten durende hidden track na track 9. 10 tracks dus. Klinkt wat weinig naar huidige maatstaven. Aan de andere kant, onder die huidige maatstaven wordt wel een batterij met pokkemuziek geproduceerd. Dus als er weinig tracks zijn maar die wel goede muziek zijn, is er wat dat betreft niets om te klagen. De tracks zijn allen ook lang dus inclusief die 13 hidden minuten ligt er ruim 73 minuten muziek op de CD.

Hoogtepunten van de CD zijn er zat. Eigenlijk vind ik elke song goed. De opener van de CD is "Future Proof" met zang van 3D zelf en zet gelijk wel de maat in termen van kwaliteit en genre. Was ook zeker nodig, aangezien we zolang hebben moeten wachten. Dan wil je niet een van de wat minder in het gehoor liggende nummers als eerste, en wil je weten wat volgen gaat. Nummer 2, "What your Soul sings", is voorzien van zang door Sinead O'connor met goede lyrics, en vormt zeker een van de hoogtepunten. In de eerste minuut wordt een erg goede sfeer gecreerd, beetje ala "Angel" van Mezzanine, om vervolgens aangevuld to worden met de wat heze stem van O'Connor die erg goed in past. Met name de achtergrond muziek en bass-lines zijn geniaal. Luister de 10 seconden tussen 0:50 en 1:00 minuten om het afzonderlijk te horen. Wat daar gebeurt, tart elke beschrijving; holografisch gewoon.
O'Connor zingt tevens op "Special Cases", de nieuwe single, en "An Prayer for England". Op die laatste song hoor je O'Connor zoals je haar kent en heeft ook wat weg van haar muziek. Goede combo, en wel aardig nummer. Tevens ook een nummer wat perfect past in de anti-oorlog, anti-bont, anti-... (zijn ze eigenlijk ook wel voor iets pro? behalve pro-goede-muziek dan?) houding van Massive Attack. "Special Cases" heeft nog het meest weg van de oude Massive Attack platen. Lekkere opzwepende plaat.
Op "Everywhen", een ander hoogtepunt, en "Name Taken" horen we de reggae van Horace Andy. Beide nummers luisteren erg makkelijk weg. Mooi ritme en erg goed. Nummers 5 en 7, beide met zang van Del Naja, zijn eveneens erg goed en completeren het rijtje hoogtepunten. "Butterfly Caught" creeert het bekende sfeertje goed en bevat een bassline waar je ook weer u tegen zegt. Te gek. "Smalltime Shot Away" is een wat rustigere plaat die er zeker niet minder om is.

De hidden track is volgens Del Naja perfect "to do dinner to/sleep at the wheel/or f*ck your brains out to". Nou, vooral dat laatste moet ik nog proberen , maar kan me er wel wat bij voorstellen. Perfect achtergrond muziekje; ritmisch maar wel beetje eentonig. Dat laatste past overigens natuurlijk wel bij die activiteiten die Del Naja in gedachten heeft. Het volgende past er lekker tussen aangezien alles wat Del Naja noemt relaxte dingen zijn, maar je kan er "proefschrift schrijven" aan toevoegen.

100th Window slaat overigens op de internet/computer toestand van dit moment. De songtitels zijn er ook van afgeleid. "Name Taken".

Samenvattend: erg knappe, goed gemasterde CD weer, die de grens weer verlegt. Klote alleen dat er een kopieerbeveiliging opzit, genaamd CDS200. Deze houdt beveiliging houdt in dat er met opzet fouten op de CD zijn gemaakt, om computer CD loopwerken om de tuin te leiden (is overigens uiteraard een omweg voor). Ze worden wel gecorrigeerd door een reguliere CD-speler, maar toch niet relaxed voor zo'n CD en gaat ten koste van de klank. Desalniettemin toch goed geluid. Sinead O'Connor levert goed werk af en geeft de CD wel een eigen en innovatief karakter. Maar op punten miste ik het warme, vibrerende van Shara Nelson en anderen; het is nu soms wat hees.
Absoluut top favoriete mededinger voor top positie in de top 10 van 2003 aan het einde van het jaar. En zoals de eerste song al zegt: zeker future proof. 28 april naar het concert in de Heineken Music Hall. Kannie wachten. Ook niet op de CD met B-songs die eind dit jaar uitkomt.

Score: 9,5

Edited by - Raymond on 13/02/2003 19:49:28

Raymond
Moderator

137 Posts

Posted - 01 May 2003 :  01:07:11  Show Profile  Visit Raymond's Homepage  Reply with Quote
Okay 28 april is ook geweest, wat niet meer betekent dat het concert van Massive Attack eergisteren en de dag ervoor was. Zoals eerder gemeld ben ik maandag met Mika, Marc en Henri geweest, en heb besloten ook dat concert maar even te recenseren.

Massive Attack - 100th Window Tour
Lokatie: Heineken Music Hall, Amsterdam
Datum: 28 april 2003
Aanvang: 20:00 uur

Was zeer benieuwd naar hoe het live concert zou zijn. Zoals hierboven omschreven bevalt de nieuwe CD mij erg goed. En hoe was de real deal?

Allereerst was de vraag of Sinead O'connor erbij zou zijn. Het bleek al snel, nee dus. Het was me onduidelijk wie Sinead O'connor verving. Heb even nagezocht en dat was Dot Allison. Eveneens vroeg ik me af wie de oude platen zou zingen, immers Shara Nelson en Liz Fraser waren er niet bij. Deborah Miller was de keuze. Die laatste had ik moeten weten, want ze heeft eerder meegezongen met Massive, maar goed...kon het allemaal even niet thuisbrengen.
Was wellicht wat overweldigd door de bass in de HMH. Iets te veel uit het lood naar mijn smaak. Da's misschien wel vaker met concerten, maar 100th Window is al bassrijk, en dat werd nogal benadrukt. Tering, heb 2 uur trillend en shakend in die hal gestaan. Iets teveel naar mijn smaak. Zag ook aardig wat mensen die hun oren dichthielden of oordopjes indeden. Echt diepe bassen uit de onderste octaaf kwamen echter te weinig door, en op momenten waren de boventonen, alsmede de zang wat slecht te horen. Maar goed, dat ben ik nou kwijt, en ik kan me gaan richten op de rest van het verhaal.

Grant 'Daddy G' Marshall (weer terug en nu vader) en Horace Andy waren er wel bij. En het zou een interactieve show worden. Het begon om 8 uur met Dot Allison en 3D die een paar songs uit Allison's werk lieten horen. Beetje country-achtig en wat rustig. Om 20:30 was dit werk gedaan en was het wachten op Massive. Om 20:50 uur begon er een klok te lopen, waarvan iedereen gelijk wist dat het om 21:00 zou beginnen. Even voor negen klonk een sample uit Butterfly Caught, en om 21:00 begon iedereen in de zaal te juichen. 40 seconden later begon het concert met 'Future Proof', de eerste song van de nieuwe CD. Een groot scherm op de achtergrond gaf allerlei informatie weer zoals informatie over de lokatie, Amsterdam, etc. ondersteunt door wreed flitsende lampen (Philips powerlights). Beetje gegrepen uit de internet-manie van 3D. Als snel bleek dat er ook de information overload die internet met zich meebrengt mee overgebracht wilde worden. Nog belangijker was het scherm om Massive Attack's belangrijkste boodschap naar voren te brengen: al het leed in de wereld (zie de anti-alles houding van MA beschreven in eerder bericht).

Enniewee, heb veel van de nummers van de nieuwe CD gehoord. Horace Andy kwam gelijk in actie in de tweede song, 'Everywhen'. Te gek om te horen. Bij de derde song, 'Risingson' (van Mezzanine), gingen ze me weer iets te ver door op het scherm op de oorlog in Irak in gaan met vragen als 'Waar zijn nu die massavernietingswapens?' (en gewoon in Nederlands). Op zich goede en terechte vragen, maar ik kom verdommme voor de muziek, niet op een debating society.
Enniewee, niet snel erna werd ook 'Angel' van Mezzanine gedaan. Hier ging het publiek eigenlijk voor het eerst echt uit hun dak; bekend lied, bekende beat. Plus een flinke groene laser die de zaal in werd gebeamd. Mooie lichtshow, wat overigens voor het hele concert gold: groen paars rood oranje, flitsend, langdurig branden, fadend, noem het maar op, het pastte allemaal goed bij de muziek.
Dit nummer werd gevolgd door een aantal van de nieuwe songs, bijv. 'Special Cases' waar Dot Allison echt aan het werk moest. Alhoewel ik haar zang best okay vond, mistte ik hier wel echt dat heze van Sinead O'Connor. Beetje jammer. Bij 'Butterfly Caught', een van de hoogtepunten van de nieuwe CD, echt vioolwerk, en del Naja aan de zang. Wel goed, maar hier kwam voor mij het beste de overdreven bass tot uitdrukking (op CD hoor je die bassen er bovenuit; in het concert verdwenen ze in feite in al het andere geweld; nou ja, ik zeik te veel). Verder nog 'Name Taken' gehoord en nog wat oude en nieuwe songs, waarvan ik niet meer weet waar en wanneer precies, maar die ik wel okay vond.

Hierna volgde wat songs uit het oudere werk. 'Teardrop', met zang van Dot Allison ipv Liz Fraser, 'Inertia Creeps' van Mezzanine, een van mijn favo's, alsmede 'Safe from Harm' en 'Hymn of the Big Wheel' van Blue Lines, waar Deborah Miller als eerste ten tonele kwam en het zeker wel goed uitvoerde. Allebei trouwens met Deborah en Horace Andy. Dit waren voor mij de mooiste minuten van het concert. Alhoewel oudere nummers, klinken en gaan ze als de nete. Henri, vond dit gezien zijn gedans geloof ik ook. Top!
Na een van die songs hierboven verdween Massive Attack van de stage, om na luid gejuich en gefluit (Mika!!) weer terug te keren en nog wat songs van de nieuwe CD te doen, o.a. 'Antistar' heb ik gehoord, maar ook 'Unfinished Sympathy' van Blue Lines. Ook die laatste song was door de mindere geluidsmix wat minder. Wel goed gezongen door Deborah maar het miste gewoon iets. Afsluiter was "Group Four" met een partijtje gitaarwerk op het einde om het hele concert af te sluiten, onder veel gejuich en geklap.

Ondertussen heb ik op het scherm van alles voorbij zien vliegen: computervirussen, CO2 emissies, de snelheden waarmee de wereldbevolking groeit, het aantal auto's op de wereld, het nieuws van 28 april, aankomsttijden op schiphol van 28 april, aandelenkoersen van 28 april, etc. Erg leuk en allemaal up to date.
Ook bleek op het laatst de interactiviteit van het scherm het beste: er kwamen berichten op van concertgangers van de dag ervoor en eerder, die zij hebben in kunnen geven op de 100th window site. Heb het zelf ook even gedaan, dus wellicht is het morgen in de Berlijn te zien. Wel aardig trouwens die site: is op dezelfde manier vormgegeven als het scherm tijdens het concert.

Al met al, ik vond het een goed concert. Ben erg blij er geweest te zijn. Had iets meer verwacht en was op punten wat teleurgesteld.

Score: 8

Marc had met zijn telefoontoestel nog wat foto's gemaakt. Maar ze zijn wat klein en geven voor een derde een wat mindere indruk.




Derhalve wat foto's van het Brixton concert van 19 april. Heb nog geen grote foto's van het Amsterdam concert kunnen vinden, waarschijnlijk omdat iedereen wat bang was van de detector en fouilering. Maar hetzelfde podium, hetzelfde scherm, etc. dus geeft goede indruk (met dank aan de Dot Allison website).


Opening met 3D


Wederom 3D met laser en scherm met info


3D met laser


Dot Allison


Wederom Dot Allison


Daddy G en 3D zingend en scherm met computervirussen


Wederom Daddy G en 3D


Wederom Daddy G en 3D, nu met hotcam en zo internet shit


Deborah Miller en Horace Andy


Deborah Miller


Deborah Miller


Deborah Miller en doodshoofd op scherm


3D met z'n rug naar het publiek (deed ie vaker)


3D met vluchtaankomsttijden op scherm


3D met molekuultjes op het scherm


3D en Dot Allison aan de microfoon


Dot Allison op de gitaar en 3D met z'n rug naar het publiek uit z'n dak aan het gaan


Einde concert bedanken publiek en Massive Attack

[edit]
Foto's van Marc toegevoegd.

[edit]
Plus nog wat niet gelinkte foto's van de Brixton gig toegevoegd

Edited by - Raymond on 02/05/2003 17:25:00
Go to Top of Page
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: