4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Any given sunday
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Henri
Administrator

Netherlands
915 Posts

Posted - 05 Dec 2004 :  20:05:55  Show Profile  Visit Henri's Homepage  Reply with Quote
Het is Zondag. En het is druilerig, saai, grijs weer.

In de zomer kun je nog naar het strand, is het lekker fietsen, of kun je gewoon al lekker in de tuin zitten (of werken aan de tuin). Zo’n zondag als deze niet. Je kunt je natuurlijk als Sinterklaas verkleden met wat hulppieten aan diverse huizen uit de buurt aanbellen, binnengelaten worden en tijdens het praatje met de bewoners je pieten kostbare spullen mee laten nemen. Je kunt het zelfs in je buurt doen, je wordt namelijk niet herkend. Maar goed, ik heb niets nodig.

Maar nu is het zo’n zondag dat je geen verplichtingen hebt en je dan afvraagt, “Wat gaan we doen?”. Zelfs het alwetende internet komt met niets goeds. Wintertijd in Maastricht is te ver, Koken en Eten beurs in RAI ben ik niet voor in de stemming. Maar goed. We hebben wat bedacht. We gaan naar de ijsbaan in Zoetermeer. Zoetermeer has it all!

Voor Cindy is het zo’n tien jaar geleden dat ze op schaatsen gestaan heeft, dat wordt dus lachen. Niet te hard, want dan zal je zien dat ik gestraft wordt.

Op de achtergrond zingt John Lennon “I didn’t want to hurt you”. Gisteren hadden we ook zo’n tijdsgat en dat hebben we gebruikt om te winkelen. Het huis kan nog wat spullen gebruiken, en de feestdagen zijn er al, er moeten dus ook kadootjes gekocht worden. Wat ik goed vind is dat DVD’s en CD’s nu snel goedkoper worden, en John Lennon was er één van (okee, niet errug recent, maar voor 7,99 vind ik veel cd’s wel weer de moeite).

De nieuwe opdracht loopt nu twee weken, en hoewel het allemaal best snel gaat, gaat het niet snel genoeg. Het is voor een klein bedrijf dus ik wil de kosten zoveel mogelijk beperkt houden, maar zoals zo vaak bij ontwikkelingen, er gaat altijd meer tijd in zitten dan je van te voren kunt voorspellen. En ik moet zeggen dat het me ook wel onder druk zet dat het snel afmoet. Daar werk ik sneller van, maar niet geheel zonder prijs. Ik droom er ’s nachts over, en wordt er onrustig van. Ook het gevoel van continu te weinig tijd hebben en de tijd glipt door mijn handen als water.

Vorige week zaterdag heb ik geholpen om Raymond te verhuizen. Dat is wonderwel gelukt, maar ook nu was het zwaarder dan ik me van te voren had voorgesteld. Twee keer een bestelwagen volgeladen (2 trappen af, drie trappen op). We werkten wel als een goed team, het is redelijk vlekkeloos verlopen. Het huis is een klein paleisje. Veel mooie spullen, rustig en strak ingericht en een prachtig bed. Ray weet wat mooie spullen zijn.

Kerstavond gaan we met z’n alle eten in zijn nieuwe huis en Cindy & ik zorgen voor het hoofdgerecht. Ik heb net als vorig jaar een kalkoen besteld. Niet alleen was die heel lekker en makkelijk klaar te maken, maar ook Clemence die nu een hele dik buik heeft kan dat gewoon eten. Dit jaar is het wel bijzonder. Erwin (de broer van Marc) komt ook, Clemence is zwanger, Ray heeft zijn eigen stekkie, en Janny is er ook bij.

*--*--*

Het is nu avond en we hebben geschaatst. Eigenlijk ging dat best goed, alleen kon het Cindy niet erg lang boeien, daarna zijn we bij Nicole & Jorg op bezoek geweest en dat was wel gezellig. Er werd wel meteen gevraagd of ik mijn verjaardag nog vier.

Eigenlijk doe ik daar nooit iets aan, Cindy geeft er wel om, dus laat ik het weer eens proberen. Het is op woensdag 15 December en die avond ‘vier’ ik het ook, je bent welkom

Prins Bernard is dood, en eigenlijk maakt dat weinig indruk op me. Ik vind het uiteraard naar voor de nabestaanden, maar de man is 93 geworden en daar heb ik wel vrede mee.

Theo van Gogh is ook dood, en hoewel deze twee gevallen niet met elkaar te maken hebben wil ik er hier toch nog kort op in gaan: Er is veel onrust ontstaan de laatste weken, er zijn wat anti moslims dreigingen ontstaan evenals terroristische dreigingen, het is belangrijk dit in een perspectief te plaatsen. Wij, working class heroes, zijn geen moslims terroristen, evenmin extreme rechts aanhangers. Wij zijn de menigte bij wie beide bewegingen angst inboezemen. Wij conformeren ons hier niet aan, maar worden er wel door beďnvloed. Deze zaken worden namelijk enorm uitvergroot, met name door de media. Maar welbeschouwd zijn we gewone mensen die ons veilig willen voelen, en geen zin in oorlog of onrust hebben, wij zijn ook de overgrote meerderheid. De wereld wordt niet gekker, gevaarlijker, slechter dan het al was, we hebben alleen meer mogelijkheden om er mee geconfronteerd te worden. Het punt dat ik wil maken is dat de huidige ontwikkelingen zeker aandacht verdienen en ‘bewaakt’ moeten worden tegen escalatie, maar dat we het niet groter moeten maken dan het is. Agressie in het openbaar vervoer en geweld op straat is een probleem, maar dit is geen terrorisme en hoort bij een gebied waarin (te)veel mensen bij elkaar leven. Vertrouw op de wens van de overgrote meerderheid om met liefde en in vrede te leven. Maak de incidenten niet groter dan ze zijn en zie het geweld als individuele niet met elkaar in verband staande zaken en niet als een groeiende beweging.

Mijn laatste stukje gaat over het delen van kennis. Ik draag graag kennis over. Maar dan wel aan gemotiveerde vragende mensen. Kennis kun je niet pushen. Als ik een probleem tegenkom met programmeren en ik los het op, dan sla ik probleem met de oplossing op in de Snibbits. Dit zijn dus kennisstukjes die ik plaats in mijn forum. Dit is beveiligd dat niet iedereen er bij kan (en meer geschreven naar mezelf dan naar anderen). De laatste tijd pluk ik hier wel de vruchten van. Ik denk dat meer dan 50% van de zaken waar ik tegenaan loop ik als antwoord wel in de Snibbits heb staan, en elke keer als dat gebeurt ben ik weer lekker tevreden over mezelf. Maar ik geniet er ook van als iemand me wat vraagt en ik weet er een goed en volledig antwoord op, of ik kan de ander echt helpen met een praktisch probleem.

Dan nog mijn allerlaatste stukje…. Ik begin achter te lopen. Regelmatig zie ik mensen met oordopjes lopen die dan een draadloze koptelefoon voor hun mobiel blijkt te zijn. Steeds meer zie ik gadgets, navigatie systemen, en andere dingen voorbij komen waar ik zelf echt niet mee bezig ben. Als automatiseerder zou je verwachten dat ik er gek op ben, maar ik heb er juist een afkeer tegen. Het maakt de mensen ook een beetje dommer. Vroeger kende ik alle telefoonnummers van mijn vrienden en familie uit mijn hoofd. Nu weet ik alleen nog maar de nummers die ik van voor de opkomst van de mobiele telefoon al kende. Maar het niet meer vergeten van afspraken door een mobiele agenda, routeplanners, draadloze koptelefoontjes voor mobiele telefoons, ik vind het zo dom staan. Maar ik loop altijd achter met dit soort dingen en over een paar jaar loop ik er wellicht ook zelf mee rond. Toch vraag ik me af, is het nu allemaal wel zo nodig? Ik vind van niet, maar de toekomst zal het uitwijzen….

Henri
~~~~
Wie met beide benen op de grond staat, komt niet ver.
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: