4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Tignes 2005
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Henri
Administrator

Netherlands
915 Posts

Posted - 24 Jan 2005 :  21:16:40  Show Profile  Visit Henri's Homepage  Reply with Quote
Eťn ding is zeker. Ik ben uitgerust. En ik heb Cindy (en Han en Martine) Europa laten zien. Tenminste 7 landen van Europa. En ik heb weer wat dingen geleerd. Controleer je voorbereiding, en vertrouw niet altijd op een routeplanner van het internet.

De route die ik had gepland wees netjes Frankrijk aan als land om doorheen te rijden om bij Tignes te komen. Het laatste moment besefte ik pas dat ik de route niet moest uitdraaien vanaf zoetermeer, maar vanaf Eindhoven. Daar zouden we Martine en Han ophalen om van daaruit door te rijden. Ik nam aan dat de route dan over Maastricht zou gaan ipv Antwerpen, Brussel, maar toen we wegreden uit Eindhoven en ik de route erbij pakte zag ik dat de routeplanner nu een route had gepland over Duitsland en Zwitserland. De tijden zagen er goed uit en omdat ik geen andere kaart bij me had besloten we toch om gewoon de route te volgen. Onderweg liepen we nog tegen wat onduidelijkheidjes aan die voor twijfel zorgde, maar elke keer wisten we weer zeker dat we de goede weg volgden. Net toen mijn lampje op zijn reserve sprong belanden we in een file in Zwitserland. En die duurde zolang dat ik me serieus zorgen ging maken, maar uiteindelijk liep dat met een sisser af. Het begon al tegen het eind van de middag te lopen toen we eerst van Zwitserland, Frankrijk in reden en onder de Mont Blanc tunnel een stuk door ItaliŽ reden. De wegen werden steeds smaller en we hadden steeds meer haarspeld bochten. Op een gegeven moment was het donker en waren we nog geen tien kilometer voor Tignes toen ineens de weg ermee ophield. We reden een stukje terug om ons ervan te overtuigen dat we echt goed zaten. Dat was ook zo, toch hield de weg ermee op. In het donker stopte we bij een restaurant om de weg te vragen. De Italiaan moest soort van lachen toen we de weg naar Tignes vroegen. Ja we zaten op de juiste weg, maar het was winter en dan lag er twee meter sneeuw. De pas naar het dorp was in de winter helemaal niet open! De Italiaan zei dat omrijden noodzakelijk was en schatte dat op nog zo'n 3 uur rijden. Op zo'n moment zakt echt de moed in je schoenen. Weer door al die kleine weggetjes terug en wetende dat je nog geen tien kilometer van je eindpunt verwijderd bent. Wat wel aardig was dat we elkaar moed inspraken met te zeggen dat het morgen wel weer vergeten was en dat het een leuke anekdote is. Welnu, dat is ook zo . Maar op dat moment voelt dat niet zo. De terugweg zijn we netjes over Luxemburg en BelgiŽ gereden. En nu kan ik er wel om lachen.

Maar dan Tignes zelf. We gingen low-budget en hadden echt voor weinig een apartement en skipas. Maar Tignes is een kunstmatig dorp zonder inwoners en erg afgelegen. Niet alleen waren de dingen daar erg duur (behalve als je de weg een beetje kende, dan viel het allemaal wel mee, lang leve de Engelsen en hun Happy Hour), maar ook is de term bezemkast geheel niet onterecht. Kleine ruimtes, vervallen en oud, en zeker niet schoon, maar eigenlijk heb ik me daar niet druk over gemaakt. Het was niet koud en de douche had eindeloos lang heet water. De bakker had heerlijk stokbrood, kaasjes, olijfjes en andere lekkere dingen en we waren in goed gezelschap van Martine, Han, Patrick en Marcella met Cindy als centrale spil. Marcella is een collega en vriendin, Martine heeft ze als meisje leren kennen (20 jaar geleden) op een camping in Frankrijk. Het is allemaal heel relaxed verlopen en we hadden al snel een 'ritme'. 's ochtends hadden Martine en Cindy les, en de andere vier gingen gewoon op pad (allemaal ervaren snowboarders). In de middag even samen komen en wat rustig de berg af. Aan het eind van de middag apres-skieen in de Fish Tank. Soms met z'n alle wat eten (na twee uur relaxen op de kamer) en soms gewoon wat op de kamer eten en maffen (om tien uur s' avonds, maar na zo'n inspannende dag meer dan welkom). Ik heb nog nooit zoveel geslapen op een vakantie, maar vandaar dat ik nu ook echt uitgerust ben. Net als sport maakt vakantie gelukkig. Je hebt het nodig en maakt je fris en geeft nieuwe energie.

De eerste twee dagen hadden we prachtig weer, de rest van de week sneeuw met af en toe een opklaring. De laatste dag waaide en sneeuwde het zo hard dat het niet mogelijk was helemaal de berg op te gaan. Cindy hield het voor gezien en uiteindelijk hebben we besloten dan maar op vrijdagmiddag al te gaan rijden. Het drop lag als laatste en een Zaterdag met volop sneeuw zou wellicht veel file hebben betekend. We hadden mijn auto buiten het dorp op een gratis parkeerplaats gezet. Dat was ook geen goed plan, mijn auto was natuurlijk ingesneeuwd en bij het omleggen van de kettingen (gelukkig was Patrick daar om te helpen anders had ik er nog gestaan) bleek een ketting gebroken. Het is allemaal goed gekomen.

Het snowboarden voor Cindy bleek nogal tegen te vallen. Veel vallen en meer spierpijn dan ze verwacht had. Pas de vierde dag zijn we samen de berg op gegaan en gebeurde er iets wat ik dat jaar daarvoor bij Marc ook had gezien. Een soort magisch moment waarop Cindy ineens het licht zag en vanuit het niets (binnen een minuut) begon ze ineens te snowboarden. Geen voorzichtig bochtje maar gewoon kris kras de berg af!! Heel bizar om te zien en had meteen een kippevel moment, vooral omdat het een tweede keer was dat ik het meemaakte. Jammer dat het daarna zoveel sneeuwde en dat het nog zo'n tijd geduurd had. Ik was in ieder geval blij -en trots- dat het uiteindelijk gelukt is. Er waren veel momenten waarop ze had op kunnen geven en dat dus niet gedaan heeft (nu nog stoppen met roken, haha).

Maar goed. De andere dingen schrijf ik nog wel op, nu eerste de foto's:


Ikzelf door mezelf vanuit de lift. In dat petje heb ik Cindy leren kennen en het eerste wat ze deed was aan mijn oren trekken.


Marcella en Patrick in de lift (Duh! Maar anders hoef ik helemaal niets te schrijven)


Het weer de eerste twee dagen.


Han en Martine in de Tex Mex.


Tignes op z'n mooist (van ver af dus).


Geen commentaar


Marcella staring in the distance...


Cindy voordat ze spierpijn heeft


Patrick en Marcella in actie

Filmpjes:
/images/Dagboek/20050123/1.avi
Cindy in actie

/images/Dagboek/20050123/2.avi
Catfight van Martine en Marcella, en dit vind ik echt brilliant gefilmd!

De verhalen over de verbouwing, het gaan samenwonen enzo hou je te goed. Voor nu.... ik ga mijn mandje in (dat vroeg naar bed gaan bevalt eigenlijk wel).

Henri
~~~~
Wie met beide benen op de grond staat, komt niet ver.
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: