4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 For who are you carrying these bricks anyway?
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Henri
Administrator

Netherlands
915 Posts

Posted - 19 Oct 2005 :  21:51:20  Show Profile  Visit Henri's Homepage  Reply with Quote
Op het werk gaat het best goed. Ferry en ik werken goed samen, hebben veel overleg en denken er geregeld hetzelfde over als er een beslissing gemaakt moet worden en dat is goed. Jenny werkt zich een slag in de rondte voor Achmea en wordt zwaar op de proef gesteld. Ik ben nu wel echt gefocused. Soms heb ik dagen dat ik ook wel een beetje op het internet loop te bladeren (op zoek naar kennis, of even doelloos), maar nu is het elke dag van half negen tot een uur of zes doorwerken. Het gevolg is wel dat ik ook als ik van werk wegrijdt ik erover na blijf denken en ’s nachts als ik wakker wordt val ik niet meer in slaap omdat mijn denkmotortje aangeslagen is.

Daardoor ben ik ook wel doorlopend moe. Ook merk ik dat ik koffie verslaafd ben. Soms voel ik me in de ochtend erg suf en drink ik snel een kop of vijf koffie voordat ik me lekker voel. De laatste tijd fiets ik ook veel vaker naar mijn werk en dat is in ieder geval een relaxed gevoel. Ik leer een hoop en vooral ook om de kennis praktisch toe te passen. De uitdagingen zijn enorm, maar ik begin er nu in te geloven dat het gaat lukken. Niet op tijd denk ik, maar beter laat dan niet. Ik kijk er ook echt naar uit om een eigen produkt te hebben. Of zoals ik dat zelf uitdruk “een hamer om mee te slaan” (ipv een vuist). Ik speel nog regelmatig dat AOE wat ik al jaren speel (economie opbouwen leger bouwen en dan menselijke tegenstanders veroveren). Dan heb je niet gewoon een leger nodig, maar een getrained compact leger dat goed op elkaar is afgesteld… een hamer om mee te slaan. En zo’n eigen product geeft dan de mogelijkheid om een visie uit te leggen en ook in de praktijk te brengen. En te meten met concurrenten, daarin ben ik best wel een haantje. Ik hoef niet de beste te zijn, maar ik wil wel winnen. De beste hoeft dus zeker niet altijd te winnen is mijn filosofie. Ik hou niet van voetbal, maar ik vind een vergelijking soms wel leuk. Zoek de beste spelers bij elkaar en dat is nog steeds geen garantie om te winnen er is zoveel meer nodig.

Vorige week zaterdag waren de ouders, broer en vriendin en Wil en Fred bij ons om mosselen te eten. Vorig jaar was dat bij Wil en Fred en de eerste keer van deze nieuwe traditie heb ik nog niet meegemaak. Altijd spannend of het geslaagd is, en dat was het. De laatste twee weken waren qua weer al super. Ik heb twee keer in de Scheveningse haven in de zon gezeten. Eén keer om er even uit te zijn, één keer om er samen met mijn moeder en Gerard en Cindy uiteraard, te eten in Cap Ouest. Dat is overigens een aanrader! Prachtig restaurant, erg sjiek eten voor een redelijke prijs, leuke bediening en mooie ambiance. Afgelopen weekend was zowieso lekker, zaterdag met Jorg en Nicole hun nieuwe auto opgehaald, daarna wandelen in de zon in ’s Graveland (in ’t Gooi dichtbij waar Margo vorig jaar nog woonde). Zondags de auto voor het eerst gewassen (en meteen leuker om in te rijden!), in de tuin verder gewerkt en de schuur verder in de beits gezet, en dan in de avond dus met Mamskibeat gegeten.

Aankomend weekend wordt druk. Vrijdag middag en avond moeten we al ergens zijn, zaterdag help ik mijn vader een handje met wat spullen wat hij in zijn nieuwe huis in Leidschendam wil zetten en in de avond hebben we twee verjaardagen van Marcella en Saskia. Maar goed, een beetje afleiding van het werk kan geen kwaad. Het is kwart voor tien en ik ben al eigenlijk zo moe dat ik zo naar bed ga.

Waar slaat de titel van mijn dagboek dan op? Geen idee, het is een quote uit “Devil’s Advocate” en het gaat over het dragen van schuldgevoelens. Schuldgevoel is als een zak stenen, het enige wat je hoeft te doen is hem neer te zetten, en daar zit best wel wat in.

Je hebt er niets aan, kan er niets mee en is een (zware) last. Het feit dat je dat niet snel van je af kan zetten onderbouwd al weer de filosofie van Spinoza die stelt dat de mens geen vrije wil heeft. Wel een eigen wil, en de mogelijkheid om keuzes te maken tegen de wil in, maar vrij is hij niet, anders hadden mensen geen last gehad van schuldgevoelens.

Steek dat maar in je zak (en denk er eens over na). Ik zet die zak neer en ga slapen….


Henri
~~~~
"You can either agree with me or be wrong."

Kristen Elise
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: