4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 De laatste loodjes
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Henri
Administrator

Netherlands
915 Posts

Posted - 11 Jul 2006 :  11:12:24  Show Profile  Visit Henri's Homepage  Reply with Quote
Waar de uitdrukking vandaan komt “mag Joost weten”, iedereen weet waar ik het over heb.

Morgen is het de “uitgerekende dag” en wellicht gaat die gewoon aan ons voorbij. Ik ben gewoon aan het werk en Ferry is op vakantie. Ik zit dus alleen aangezien Jenny op woensdag na bij klanten zit. Aan de ene kant is dat wel en beetje saai en wat zwaarder (vooral alleen eten is niet leuk), maar het werk schiet zo ook wel op.

Het zijn zo toch vreemde dagen. Normaal treedt een verandering in je leven geleidelijk of onverwachts op. Je kan dan ook niet genieten van iets, of je voorbereiden of beseffen wat je nu hebt of kan en dalijk niet. Met een kind op komst kan dat wel. Je weet dat je leven gaat veranderen, je weet dat het nooit meer hetzelfde zal zijn en dat het spoedig gaat gebeuren. Dingen zoals “misschien is dit de laatste keer dat ik uit kan slapen”, of gewoon het feit dat ik nu niet weet wat kinderliefde is. Wat voor gevoelens ik ga krijgen, en hoe “heftig” het gaat worden. Het houd me sterk bezig en ik probeer van de spanning te genieten. Ik voel me niet gestressed maar toch heb ik last van kuurtjes en blijkbaar is dat dan toch spanning. Wat Cindy minder zal hebben dan ik is dat ik ook geniet van de spanning van het inzetten van de bevalling. Dat er een paar weeen komen of haar water breekt en je weet dat het gaat gebeuren. En dat mijn rol een kleine zal zijn. Hulpeloosheid zal mijn deel worden terwijl ik me probeer voor te stellen wat Cindy gaat meemaken. Ik probeer me een dikke buik voor te stellen die er toch beneden uit moet. Dat is niet niks.

Pas nu in deze laatste dagen besef ik me van alles. Dat mijn moeder er ook zo bijgelopen heeft, en wat mijn moeder voor mij voelt. Ouders zijn alwetend en staan altijd voor je klaar. Dalijk is er een kleine jongen die hetzelfde van mij verwacht. Zich niet realiseerd dat ik ook kind ben. Dat niet ik, maar opa en oma alwetend zijn! .

Afgelopen vrijdag heb ik de nieuwe liefde van Marlene ontmoet: Benno. Cindy zou ook meegaan maar met opgeblazen voeten was dat geen pretje en koos ervoor om toch maar thuis te blijven. Het weer was niet goed genoeg voor een bbq en dus hebben we Tapas gegeten naast Artis. Vanaf het eerste moment waren we “druk” en hebben we veel gelachen. Heden verleden en toekomst zijn de revue gepasseerd en het was best een intense en ook erg bijzondere avond.

Ik zit nu te werken maar met een tijdelijke black-out heb ik die dus aangegrepen om toch nog even mijn dagboek te vullen. Iets anders wat ik zondag nog gedaan heb is schrijven. Niet veel, maar wel aan een verhaal wat ik bedacht had toen ik nog in Australie rondliep. En het voelde goed, en ik wil meer. En ik hoop dat ik het doorzet. Heb het mezelf zo gemakkelijk mogelijk gemaakt zodat ik zelfs in een verloren uurtje toch direct weet wat ik nog op moet schrijven. In grote lijnen heb ik het Cindy verteld en het lijkt haar aardig.

“First things first....”, eerst pappa worden....


Henri

~~~~
There's no place like 127.0.0.1
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: