4xs Forum
4xs Forum
Home | Profile | Active Topics | Members | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?

 All Forums
 Algemeen 4xs
 Dagboek
 Een enerverend weekend
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Topic  

Henri
Administrator

Netherlands
915 Posts

Posted - 30 Nov 2009 :  11:35:31  Show Profile  Visit Henri's Homepage  Reply with Quote
Voor als je jezelf afvraagt wat enerverend is: http://www.onzetaal.nl/advies/enerverend.php , en juist die dualiteit dekt de lading van dit weekend!
Van de week begon Evelien in de nacht haar melk naar buiten te gooien en dan kun je haar bed verschonen en een andere slaapzak pakken. Maar twee slaapzakken verder waren we er doorheen, je kunt je wellicht ook voorstellen wat dit met je nachtrust doet. Daarna kwam het niet meer willen drinken. Er ging bijna geen druppel in. Overgeven deed ze niet meer en ze was verders heel vrolijk en levendig, maar drinken (en eten) ho maar! Cindy was daar nog wat meer gestrest over dan ik, maar ze beïnvloed me natuurlijk wel, en zaterdag ging ik los met spuitjes en ORS, maar dat bleek een hopeloos gevecht. Dan maar uithongeren! De nacht van zaterdag op zondag (die ook erg onrustig was omdat ook Leon vreemde dromen had) begon ze eindelijk weer te drinken en was alles koek en ei. Niet dat het weer dit weekend meewerkte, want veel kon je niet doen met al die wind en regen, en eigenlijk is dat al weken zo. Zondagmiddag zijn we nog naar Clemence en Mika gegaan en dat verliep heel gezellig en soepel. Thuis gekomen had Leon geen trek meer in eten en om zeven uur lagen ze allebei op bed. Om half elf waren wij ook klaar om wat rust te pakken… en je voelt hem al van mijlenver aankomen…

Ik hoorde Leon een beetje half praten en ik ging bij hem kijken. Wij doen het rolgordijn niet helemaal dicht omdat Leon het fijn vind om naar buiten te kunnen kijken vanuit zijn bed. Nu stond hij bij het raam naar buiten te kijken. Ik tilde hem op en verwachtte dat hij misschien nog sliep en in zijn slaap aan het wandelen was. Hij voelde nattig aan en ik dacht dat ie een doorgelekte luier had of zoiets. Maar die was droog. Het zat lager… en wacht, mijn voeten voelde ook vochtig aan. Nog steeds viel het kwartje niet bij me totdat ik het licht aandeed. Snel werd de ramp duidelijk. Kots op de vloer, kots op het bed, kots over zijn knuffels en kots over de dekens. Heel typisch dat ie niet ging huilen. Sterker nog, hij had praatjes voor tien!

Gelukkig zijn Cindy en ik een team. Soms loopt zij te klooien en los ik de dingen op, soms ben ik radeloos en is Cindy van de actie. Soppie maken, dekens afnemen en in de wasmachine, Leon oppoetsen en nieuwe pyjama aan. Cindy leid ik volg. Ik vroeg nog aan Leon of ie nog misselijk was, kwalitatief goede informatie uit Leon halen is niet triviaal en toen hij aangaf dat hij nog steeds misselijk was, hoopten we dat hij niet hij niet goed begreep wat mij aan hem vroegen. Hij was ook erg vrolijk dus lieten we hem in een schoon bed slapen (met een supersnel gewassen knuffel, ahum, de grote wisseltruc). Met gespitste oren en alle deuren open hoopte ik toch nog op een normale nachtrust (het was onderhand al over twaalven). Na een half uur hoorde ik een geluid die mijn hoop liet verdampen als sneeuw in de zon. Ik vloog uit bed zijn kamer in net op tijd om hem op te tillen en ook in mijn handen nog een mooie golf eruit te gooien. Nu was niet alleen het bed en zijn vriendje de kikker de klos, maar zat het ook op de muren en onder en over het bed. Een herhaling van zetten met een groot verschil… we hadden geen schoon beddengoed meer…. In alle commotie werd Evelien ook nog wakker… Leon heeft geslapen op een handdoek en zonder knuffels onder het dekentje van zijn kleine bed van vroeger. Evelien heb ik nog een fles gegeven, maar elk uur liet zij van zich horen, heel onrustig.

Vanochtend had ik verwacht dat Leon honger had als een beer, maar niets is minder waar. Meer dan een cracker en wat melk ging er echt niet in. We hebben nu al zo’n vier slechte nachten op rij gehad, ik vind het nog wonderlijk dat we het eigenlijk allemaal nog redden. Leuk is anders en met al die extra klussen en dat pisweer is het niet echt bepaald leuk, maar het is wel fijn om te merken dat we echt een goed team zijn! Cindy haar kwaliteiten komen altijd het best tot zijn recht bij grote druk.

Oja, omdat Evelien net te jong was kreeg ze geen vaccin voor de Mexicaanse Griep en hebben wij (en Leon) deze wel gekregen. Leon had nergens last van, maar Cin en ik hadden toch wel een stijve schouder, zelfs nu nog. Gisterochtend en nacht voelde ik me ook ziek worden, maar dat is gelukkig weer overgegaan. Cindy had dat op de zaterdag.

Al met al dus enerverend, precies zoals dat woord beschreven staat.

Henri

~~~~
Darkness cannot drive out darkness;
only light can do that.
Hate cannot drive out hate;
only love can do that.
  Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To: